Klątwa
Mocne słowo – groźne, tajemnicze. Dlatego też pojawia się w tytułach książek i filmów jako atrakcyjny wabik dla odbiorców. Chętnie słuchamy i czytamy o starożytnych i w ogóle dawnych klątwach, nawet jeśli nie wierzymy w ich tajemną moc. Takie frazeologizmy jak klątwa Tutanchamona są znane nawet tym, co o tym faraonie nic nie wiedzą, a i innych znanych klątw jest w kulturze wiele. I, jak to się mówi, nieobca jest nam myśl, że coś w tym musi być.
1 kwietnia 2026
W swoim, by tak rzec, nadprzyrodzonym wymiarze klątwa jest elementem przeznaczenia, konsekwentnie wywołuje całe ciągi nieszczęść, które spadają na tych, co świadomie lub nie dopuszczają się jakichś czynów, albo na całe rody, zazwyczaj bez przewin tych, których klątwa dotyka. Ma też wymiar społeczny – polega na dość gwałtownym wykluczeniu jednostki z grupy, ze zbioru wiernych (na przykład kościelna, zwana także ekskomuniką, podobny charakter ma anatema) lub z rodziny (na przykład ojcowska).
Wiedza i Życie
4/2026
(1096) z dnia 01.04.2026;
Na końcu języka;
s. 78
