Zdjęcia przed eksplozją i po eksplozji supernowej 2012Z w galaktyce spiralnej NGC 1309. Biały X na górze głównego zdjęcia oznacza lokalizację supernowej w galaktyce. Zdjęcia przed eksplozją i po eksplozji supernowej 2012Z w galaktyce spiralnej NGC 1309. Biały X na górze głównego zdjęcia oznacza lokalizację supernowej w galaktyce. NASA/ESA
Kosmos

Ocalona gwiazda

Czy po wybuchu supernowej gwiazda może nie tylko przetrwać, ale i pojaśnieć?

Początkowo przychodzi na myśl, że nie. Wybuch supernowej to wyrzut całej lub niemal całej zgromadzonej w gwieździe materii. Jeśli wybuchający obiekt jest bardzo masywny, pozostaje po nim zwykle gwiazda neutronowa lub czarna dziura. Ale w przypadku szczególnego typu supernowej Ia, gdy wybucha biały karzeł (supergęsta gwiazda o masie Słońca, ale rozmiarach Ziemi), obiekt powinien w całości zniknąć. To dlatego w tabelkach opisujących pozostałości po wybuchu widnieje tylko pozioma kreska.

Badania supernowych Ia są kluczowe nie tylko dla teoretyków ewolucji gwiazd, ale i dla kosmologów – to ich jasność, łatwa do oceny, pozwala nam mierzyć najodleglejsze zakątki wszechświata.

Wiedza i Życie 8/2022 (1052) z dnia 01.08.2022; Obiekty dziwne i ciekawe; s. 76
Reklama