Wyspy barierowe: Natura zaczęła, a później człowiek jadł

Wyspy barierowe to długie i wąskie pasemka lądu ciągnące się wzdłuż wielu nizinnych wybrzeży morskich. Powstanie zawdzięczają falom oraz przypływom przez tysiące lat przynoszącym i osadzającym drobiny piasku na płytkim dnie. W Europie znamy je z holenderskich i niemieckich wybrzeży Morza Północnego, natomiast za Atlantykiem ciągną się na długości tysięcy kilometrów wzdłuż wschodnich i południowych wybrzeży USA. Największe ich nagromadzenie znajduje się w stanach Georgia i Karolina Południowa. Tam właśnie swoje badania prowadziła grupa geologów i geomorfologów. Szybko okazało się, że zespół trzeba powiększyć o archeologów.

Badania zlokalizowano na kilku wyspach należących do barierowego archipelagu Sea Islands, na którym ludzie pojawili się już kilka tysięcy lat temu. Naukowcy wiedzieli więc, że wkraczają na tereny od dawna zamieszkałe. Zakładali, że to przyroda uczyniła je tak dogodnymi miejscami do osadnictwa. Dlatego chcieli dokładniej poznać historię naturalną wysepek – jak wyłoniły się z wody i jak radziły sobie z oceanem.

Co znaleziono po wykonaniu odwiertów i wykopaniu głębokich dołów odkrywkowych? Miliardy muszli ostryg, które stanowiły ważny składnik diety rdzennych mieszkańców. Okazało się, że wykorzystywano do podwyższania i wzmacniania wysp. Tak postępowano przez blisko pięć tysiącleci, pokolenie po pokoleniu. To dzięki tej ingerencji w krajobraz wyspy nie zostały zniszczone przez ocean. „Dlatego ocalał ich wspaniały ekosystem” – mówi Jacob Holland-Lulewicz. Badacze ustalili, że ludzie wprowadzili się na wyspy niemal od razu po ich powstaniu. „Ich środowisko naturalne nie wie zatem, jak to jest, gdy nie ma w nim człowieka” – podkreśla naukowiec, nawiązując do debaty na temat początku antropocenu. „W wielu miejscach, które dziś wydają się dzikie i pierwotne, odnajdujemy ślady dawnej aktywności ludzi” – zauważa.

Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.