Namorzyny wracają do gry. Odbudowa ekosystemów, które uważano za skazane na zagładę

W latach 80. globalna powierzchnia lasów strefy pływowej wynosiła około 154,8 tys. km kw. Do 2010 roku skurczyła się o prawie 2,9 tys. km kw. Później jednak nadszedł przełom – przybrzeżne formacje zaczęły powracać. W 2023 r. ich łączny areał osiągnął niemal 154 tys. km kw. – to zaledwie 0,5 proc. mniej niż czterdzieści lat wcześniej. Co ciekawe, większość lasów odrodziła się bez programów rekultywacyjnych. Aż dwie trzecie nowych namorzynów po 2010 r. powstało dzięki naturalnej ekspansji – rośliny same kolonizują świeżo uformowane równiny błotne w deltach rzek, zasilane osadami niesionymi z lądu. Spektakularnym przykładem jest wybrzeże Ameryki Południowej, gdzie muliste ławice nanoszone przez Amazonkę stają się idealną kolebką dla młodych drzew.

Mapa zagrożeń wygląda dziś inaczej. Nowe ognisko degradacji powstało w delcie Nigru w Afryce Zachodniej, gdzie spustoszenie sieją wycieki ropy i wylesianie. Azja Południowo-Wschodnia, niegdyś odpowiedzialna za niemal 60 proc. globalnych strat, zmieniła podejście do ochrony ekosystemów strefy pływowej. Indonezja ustabilizowała sytuację po tsunami z 2004 r., a Mjanma – po cyklonie Nargis i wprowadzeniu w 2014 r. zakazu wycinki.

Badacze wskazują jeszcze jedną, niedocenianą tendencję: ocalałe lasy gęstnieją. Powierzchnia gęstych drzewostanów, w których korony pokrywają ponad 80 proc. terenów, wzrosła z 77,6 tys. do 88,8 tys. km kwa. A taka gęsta zieleń pochłania więcej węgla i skuteczniej chroni brzeg przed sztormami. Młode mangrowia nie zastąpią od razu dojrzałych zbiorowisk – potrzebują dziesięcioleci, by w pełni odzyskać funkcje ekologiczne. Ekstremalna pogoda może w jednej chwili zniweczyć lata wzrostu, czego dowiódł mróz, który w 2021 r. zniszczył namorzyny w Teksasie.

Wniosek autorów jest zaskakująco prosty: nie trzeba sadzić więcej, trzeba przestać wycinać. Natura sama dokończy dzieła – jeśli tylko damy jej szansę.

Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.