Reklama
Nagrody Naukowe POLITYKI zostaną ogłoszone 18 października 2026 r. Nagrody Naukowe POLITYKI zostaną ogłoszone 18 października 2026 r. Mirosław Gryń / Polityka
Struktura

Poznajmy sylwetki finalistów 26. edycji Nagród Naukowych POLITYKI 2026

Są super. Przedstawiamy finalistów 26. edycji Nagród Naukowych POLITYKI
Człowiek

Są super. Przedstawiamy finalistów 26. edycji Nagród Naukowych POLITYKI

W październiku po raz 26. rozdamy Nagrody Naukowe POLITYKI. Spośród niemal 400 kandydatów Kapituła Profesorska wyłoniła 15 młodych badaczy. Wszyscy są już laureatami konkursu, a pięcioro z nich otrzyma nasze główne nagrody. [Artykuł także do słuchania]

Już 18 października 2026 r. dowiemy się, kto otrzymał Nagrody Naukowe POLITYKI 2026. W 26. edycji rozdania tych prestiżowych nagród, z niemal 400 kandydatek i kandydatów Kapituła Profesorska wyłoniła piętnastkę najlepszych młodych badaczy, a z tej wąskiej grupy Kapituła Obywatelska – piątkę laureatów. Zanim poznamy ich nazwiska, przedstawiamy sylwetki wszystkich finalistów.

Finaliści 26. edycji Nagród Naukowych POLITYKI:


NAUKI HUMANISTYCZNE

dr Michał Godziszewski – Wydział Filozoficzno-Historyczny oraz Wydział Matematyki i Informatyki, Uniwersytet Łódzki – filozofia

dr Michał GodziszewskiLeszek Zych/Politykadr Michał Godziszewski

Adiunkt na Wydziałach Filozoficzno-Historycznym oraz Matematyki i Informatyki. Jego badania koncentrują się wokół pytania „czym są racjonalne poznanie i działanie?”. Odpowiedzi szuka w logice, podstawach matematyki, filozofii matematycznej i informatyce (w tym AI, teorii gier i teorii wyboru społecznego). Dziedziny te pozwalają mu sprawdzać, jak ludzie (lub potencjalnie inne racjonalne podmioty) formują przekonania, uzasadniają twierdzenia, podejmują decyzje, działają strategicznie i budują wspólną wiedzę.

Odbył staże badawcze m.in. na Universität Wien, University of New York, University of Oxford oraz University of California w Berkeley, w Los Angeles i w Irvine. Pracował m.in. na Ludwig-Maximilians-Universität München i na Università degli Studi di Napoli Federico II. Otrzymał m.in. stypendium Fulbrighta, stypendium START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz stypendium ministra nauki dla wybitnych młodych naukowców. Kieruje projektem dotyczącym logiki i filozofii matematyki, finansowanym przez NCN. Jego prace ukazały się m.in. w „The British Journal for the Philosophy of Science”, „The Review of Symbolic Logic” i „Artificial Intelligence (AIJ)”. O badaniach opowiadał kilkukrotnie podczas Festiwalu Nauki w Warszawie, a także współtworzył dla ABW artykuł o tym, jak teoria gier i AI mogą pomóc chronić infrastrukturę krytyczną.


dr Dawid Kobiałka – Wydział Filozoficzno-Historyczny, Uniwersytet Łódzki – archeologia

dr Dawid KobiałkaArchiwumdr Dawid Kobiałka

Adiunkt w Katedrze Archeologii Historycznej i Bronioznawstwa na Wydziale Filozoficzno-Historycznym. Bada miejsca masowych zbrodni popełnionych przez Niemców podczas II wojny światowej, zwłaszcza na Pomorzu Gdańskim. Jego prace pokazują, że nawet tam, gdzie sprawcy próbowali zatrzeć ślady, badania archeologiczne mogą przynieść nowe dowody. Wraz z zespołem odnalazł szczątki ponad 1000 osób, w tym osób z niepełnosprawnościami zamordowanych w chojnickiej Dolinie Śmierci w 1939 r. Część ofiar udało się zidentyfikować, a ich rodziny powiadomić. Dla badacza archeologia ma także wymiar humanitarny i pomaga przywracać pamięć o ofiarach.

Kierował projektem „Archeologia Zbrodni pomorskiej 1939”, finansowanym przez NCN, a obecnie prowadzi projekt „Archeologia Aktion 1005”. Otrzymał stypendium rządu szwedzkiego w programie Visby. Jest autorem wydanej przez Routledge książki „The archaeology of mass crimes: Nazi extermination in Gdańsk Pomerania, Poland”, oraz współautorem artykułów m.in. w „Antiquity” i „Journal of Field Archaeology”. Pisze też do „Archeologii Żywej”, prowadzi wykłady i spotkania dla uczniów oraz oprowadzał po wystawie o zbrodniach w chojnickiej Dolinie Śmierci.

14 października otrzymał Nagrodę Narodowego Centrum Nauki dla Młodych Naukowców.


NAUKI SPOŁECZNE

dr Anna Górska – Wydział Zarządzania, Akademia Leona Koźmińskiego – socjologia/zarządzanie

dr Anna GórskaLeszek Zych/Politykadr Anna Górska

Adiunktka w Katedrze Zarządzania Zasobami Ludzkimi, dyrektorka Centrum Badań Kobiet i Różnorodności w Organizacjach. Bada kariery kobiet i nierówności w organizacjach, szczególnie na uczelniach. Interesuje ją, dlaczego deklaracje równości nie zawsze przekładają się na równe szanse: czyja praca pozostaje niewidoczna, kto ma wpływ i głos, a kto jest spychany na margines. W projekcie finansowanym przez NCN szuka odpowiedzi na pytanie, dlaczego naukowcy odchodzą z uczelni w Polsce i USA. Pokazuje, jak warunki pracy i mechanizmy wykluczenia wpływają na życie zawodowe oraz zdrowie psychiczne.

Odbyła staże w Columbia Business School w Nowym Jorku i ESCP Business School w Berlinie. Otrzymała stypendium Fulbrighta, Stypendium Ministra dla Wybitnych Młodych Naukowców oraz Nagrodę naukową Santander. Jest autorką książek, w tym „Quitting Academia: Why Women and Men Leave and What it Says About Higher Education” i „Gender and Academic Career Development in Central and Eastern Europe” oraz ponad 50 publikacji naukowych. Od 2026 r. jest przewodniczącą Akademii Młodych Uczonych PAN oraz członkinią Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego. O badaniach opowiada m.in. w prasie i podkastach. Współorganizuje liczne inicjatywy wspierające młodych naukowców, prowadzi zajęcia dla licealistów pokazując, jak nauka pomaga rozumieć świat i zadawać ważne pytania społeczne.

dr Krzysztof Mączka – Wydział Socjologii, Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu – socjologia

dr Krzysztof MączkaArchiwumdr Krzysztof Mączka

Pracownik naukowo-dydaktyczny w Zakładzie Badań Problemów Społecznych i Pracy Socjalnej na Wydziale Socjologii. Bada relacje między społeczeństwem a przyrodą: jak ludzie rozumieją zagrożenia środowiskowe i radzą sobie z lękiem przed przyszłością. Interesuje go, jak obawy związane ze zmianami klimatu, niedoborami wody czy degradacją środowiska stają się wspólnym doświadczeniem społeczności. W projekcie ANSWER, finansowanym przez NCN, porównuje lęki i sposoby ich oswajania w Polsce, Ukrainie i na Węgrzech. Chce zrozumieć, kiedy lęk mobilizuje do działania, a kiedy prowadzi do wycofania, nieufności i konfliktów. Wyniki mogą pomóc instytucjom lepiej odpowiadać na obawy mieszkańców.

Otrzymał stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców oraz START FNP. Jako laureat programu „Transformation.doc” uczestniczył w kursie na Wageningen University w Holandii. Publikował m.in. w „Energy Research & Social Science”, „Energy Policy” i „Land Use Policy”. Prowadzi lekcje o samorządzie terytorialnym, projektach społecznych i debatach oksfordzkich w szkołach Wielkopolski, przygotował poradniki o budżetach obywatelskich i konsultacjach społecznych. Podczas Nocy Naukowców opowiadał o faktach, mitach i przekonaniach dotyczących klimatu.

dr Michał Misiak – Wydział Nauk Historycznych i Pedagogicznych, Uniwersytet Wrocławski – psychologia/antropologia

dr Michał MisiakAnna Amarowicz/Politykadr Michał Misiak

Psycholog międzykulturowy, adiunkt w Instytucie Psychologii Uniwersytetu Wrocławskiego. Bada społeczne funkcje jedzenia: od marnowania żywności po tabu. Prowadzi badania wśród afrykańskich łowców-zbieraczy, pasterzy i mieszkańców Papui, a także uczestniczy w międzynarodowych konsorcjach badawczych.

W projekcie finansowanym przez NCN rozwija koncepcję „społecznego sita”: sprawdza, czy łamanie tabu podważa zaufanie do danej osoby oraz przekonanie o jej lojalności wobec grupy i gotowości do współpracy. Szuka w ten sposób wyjaśnienia konfliktów wokół różnic kulturowych. W badaniach nad marnowaniem żywności pokazał, jak środowiskowe warunki życia kształtują stosunek do jedzenia oraz dlaczego jego moralne potępienie nie zawsze przekłada się na ograniczenie marnowania.

Odbył staż na Uniwersytecie Oksfordzkim, z którym nadal współpracuje. Otrzymał stypendium START Fundacji na rzecz Nauki Polskiej oraz stypendium ministra za wybitne osiągnięcia. Jest współautorem modelu kanibalizmu i tabu opisanego w prestiżowym interdyscyplinarnym czasopiśmie „PNAS”. Publikował również w „Food Quality and Preference” i „Political Psychology”. Jako konsultant współpracuje z organizacjami humanitarnymi, m.in. UNICEF. Popularyzuje naukę w prasie, radiu, telewizji i podkastach. Organizował warsztaty z okazji Międzynarodowego Dnia Darwina, w których uczestniczyło ponad tysiąc uczniów. Obecnie wspiera ich realizację jako opiekun koła naukowego Zięby Darwina. Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Nauk o Człowieku i Ewolucji.


NAUKI O ŻYCIU

dr Kaja Bałazy – Instytut Oceanologii Polskiej Akademii Nauk – biologia/nauki o klimacie

dr Kaja BałazyArchiwumdr Kaja Bałazy

Adiunktka w Zakładzie Ekologii Morza. Bada arktyczny zooplankton, przede wszystkim drobne skorupiaki – widłonogi – oraz ptaki morskie, które się nimi żywią. Szczególnie interesuje ją alczyk: z pokarmu przynoszonego pisklętom odczytuje sygnały zmian zachodzących w oceanie. Sprawdza, jak ocieplenie wpływa na skład i jakość pożywienia oraz jak rtęć przenosi się między organizmami, a za pośrednictwem ptaków także na ląd. Jej badania pomagają oceniać stan arktycznych ekosystemów i mogą wspierać ich ochronę. Kieruje finansowanymi przez NCN projektami OPUS ORANGE i ZOOM, poświęconymi karotenoidom i zanieczyszczeniu rtęcią.

Uczestniczyła w kilku wyprawach arktycznych, odbyła półroczny staż w UiT The Arctic University of Norway w Tromsø oraz miesięczny w CADIC-CONICET w Ushuaia w Argentynie. Była także recenzentką rozprawy doktorskiej na UiT. Otrzymała nagrodę Rady Naukowej IO PAN za wyróżnioną rozprawę doktorską. Publikowała m.in. w „Ecological Indicators”, „Scientific Reports” i „Frontiers in Ecology and the Environment”. W „Remote Sensing in Ecology and Conservation” opisała reakcje ptaków na sztuczne światło podczas nocy polarnej. Pisze do „Academii”, „Forum Akademickiego” i „Ptaków”. Prowadzi wykłady popularnonaukowe, a na swojej stronie wykorzystuje także fotografie przyrodnicze, by przybliżać badania i ochronę środowiska – nie tylko polarnego.

dr n. med. Renata Pacholczak-Madej – Wydział Lekarski, Uniwersytet Jagielloński Collegium Medicum – nauki medyczne

dr n. med. Renata Pacholczak-MadejArchiwumdr n. med. Renata Pacholczak-Madej

Jest adiunktką w obu placówkach, lekarką onkolożką i badaczką zajmująca się immunoterapią nowotworów. Bada, które pacjentki mogą odnieść największą korzyść z tego rodzaju leczenia, a u których istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Szczególnie interesują ją nowotwory ginekologiczne i rak piersi. W swojej pracy analizuje dane z rzeczywistej praktyki klinicznej, pochodzące z ośrodków w Polsce i innych krajów europejskich. Stworzyła Polish-Czech Cervical Cancer Immunotherapy Group (PCCIG). Jej celem jest rozwój medycyny precyzyjnie dopasowanej do potrzeb pacjentek – pozwalającej lepiej dobierać leczenie, ograniczać ryzyko działań niepożądanych i poprawiać jakość życia chorych.

Odbyła staże kliniczne i naukowe m.in. w Sztokholmie, Antwerpii, Barcelonie, Pekinie, Kaohsiung na Tajwanie oraz Lucknow w Indiach. W ramach grantów Agencji Badań Medycznych rozwija kompetencje w programie Harvard Medical School oraz na studiach MBA Healthcare Innovation & Technology w Akademii Łazarskiego w Warszawie. Jest autorką i współautorką 116 publikacji naukowych, a wyniki swoich badań prezentowała na międzynarodowych kongresach w tym European Society for Medical Oncology (ESMO) i American Society of Clinical Oncology (ASCO). Dotychczas uczestniczyła w realizacji 25 badań klinicznych w Jagiellońskim Centrum Innowacji. Jest wykładowczynią akademicką oraz promotorką doktorantów. Angażuje się w rozwój młodych badaczy i edukację w zakresie immunoterapii oraz nowotworów ginekologicznych.

dr inż. Katarzyna Roguz – Wydział Biologii, Uniwersytet Warszawski – biologia/nauki o klimacie

dr inż. Katarzyna RoguzLeszek Zych/Politykadr inż. Katarzyna Roguz

Adiunktka w Ogrodzie Botanicznym na Wydziale Biologii. Bada, skąd bierze się różnorodność kwiatów i jak ich relacje z zapylaczami zmieniają się pod wpływem urbanizacji, zmian klimatu i zanieczyszczeń. Interesuje ją, jak kwiat widzi zapylacz, co przyciąga go do rośliny i jaką rolę odgrywają mikroorganizmy w nektarze. Sprawdza także, jak więdnięcie wpływają na budowę i funkcjonowanie kwiatów oraz skuteczność zapylania. Jej badania mogą wspierać ochronę zapylaczy i projektowanie zieleni miejskiej. Od tych relacji zależy bowiem przetrwanie dzikich roślin, a także produkcja owoców, warzyw i nasion.

Odbyła roczny staż podoktorski na Tel Aviv University, a w programie Bekkera NAWA przez rok pracowała na Philipps-Universität Marburg. Otrzymała nagrodę naukową Rektora UW oraz Medal im. Profesora Szafera Polskiego Towarzystwa Botanicznego. Publikowała m.in. w „Annals of Botany”, „Frontiers in Plant Science” i „Urban Forestry & Urban Greening”. Przygotowała wystawę „Szachownica – różnorodność w kratkę”, prezentowaną w ogrodach botanicznych w Warszawie i Lejdzie. Pisze do „Kosmosu” i „Pisma UW”, opracowuje materiały edukacyjne dla dzieci i nauczycieli. Otrzymała wsparcie Centrum Współpracy i Dialogu „Nauka jest dla ludzi” na upowszechnianie wiedzy ekologicznej.

dr n. med. Greta Sibrecht – Wydział Lekarski, Uniwersytet Medyczny im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu – nauki medyczne

dr n. med. Greta SibrechtArchiwumdr n. med. Greta Sibrecht

Asystentka w II Klinice Neonatologii na Wydziale Medycznym. Zajmuje się fizjologią rytmu serca oraz przeglądami systematycznymi i metaanalizami. Analizowała asymetrię i zmienność rytmu serca u zdrowych dorosłych na podstawie 48-godzinnych zapisów EKG i planuje przenieść te badania na grunt neonatologii. W ramach grupy tematycznej Cochrane Maternal, Newborn and Child Health współkieruje międzynarodowym zespołem badaczy, którzy analizują wyniki badań, aby sprawdzić, czy dane leczenie jest skuteczne i bezpieczne. Ich ustalenia stanowią podstawę opracowywania międzynarodowych wytycznych i wpływają na poprawę opieki nad noworodkami na całym świecie.

Odbyła staże kliniczne, między innymi w Turku University Hospital, Norrlands University Hospital w Umeå i Uppsala University Children's Hospital. Kierowała projektem finansowanym w ramach Diamentowego Grantu. W 2019 roku otrzymała medal Rektora UMP za wybitne osiągnięcia naukowe i działalność społeczną. Jej prace ukazały się między innymi w „Cochrane Database of Systematic Reviews", „Journal of Clinical Medicine" i „Acta Paediatrica". Jako instruktorka NLS regularnie prowadzi kursy resuscytacji noworodka dla personelu medycznego. W European School of Neonatology prowadzi grupę studentów w ramach tutoringu, a na UMP – zajęcia dydaktyczne ze studentami. Przewodniczy również sekcji młodych badaczy European Society for Paediatric Research. Ponadto organizowała wolontariat medyczny i szkoleniowy w Kenii, gdzie pracowała w tamtejszych szpitalach misyjnych.


NAUKI ŚCISŁE

dr inż. Maria Cywińska – Wydział Mechatroniki, Politechnika Warszawska – fizyka

dr inż. Maria CywińskaAnna Amarowicz/Politykadr inż. Maria Cywińska

Adiunktka w Instytucie Mikromechaniki i Fotoniki na Wydziale Mechatroniki. Opracowuje algorytmy, które wydobywają z obrazów informacje o komórkach i tkankach niewidoczne w klasycznym mikroskopie. Łączy fizykę światła ze sztuczną inteligencją, by obserwować próbki bez barwienia, które może zmieniać ich właściwości. Zaproponowała metodę odzyskiwania informacji o fazie światła z pojedynczego obrazu, co pozwala śledzić m.in. podziały komórek. Jej rozwiązania przyspieszają i ułatwiają pomiary w biomedycynie i przemyśle, a w przyszłości mogą pomóc rozwijać bezinwazyjną diagnostykę.

Odbyła staże m.in. w Max Planck Institute for Radioastronomy w Bonn i Meiji University w Tokio. Otrzymała stypendium START FNP oraz I nagrodę w konkursie im. prof. Adama Smolińskiego za najlepszą pracę dyplomową z optoelektroniki. Współtworzony przez nią wynalazek zdobył brązowy medal na targach iENA 2018. Kieruje projektem DeepSee finansowanym przez NCN. Publikowała m.in. w „Journal of Physics: Photonics”, „Laser & Photonics Reviews” i „Optics Express”. Udostępnia algorytmy na GitHubie, aby mogli korzystać z nich inni badacze i studenci. Na LinkedIn popularyzuje optykę obliczeniową i sztuczną inteligencję.

dr inż. Marcelina Jureczko – Centrum Biotechnologii, Politechnika Śląska – chemia/biotechnologia

dr inż. Marcelina JureczkoArchiwumdr inż. Marcelina Jureczko

Adiunktka w Centrum Biotechnologii. Bada, jak leki przeciwnowotworowe trafiające do wód wpływają na organizmy i czy można je usuwać za pomocą grzybów. Łączy inżynierię środowiska, biotechnologię i chemię. Wykazała, że grzyby białej zgnilizny drewna potrafią usuwać badane leki zarówno przez ich pochłanianie, jak i rozkład. W doświadczeniach osiągnęła skuteczność do 99%, a rozkładowi leków towarzyszyło zmniejszenie toksyczności próbek. Sprawdzała też działanie grzybów w warunkach imitujących ścieki. Jej badania mogą pomóc rozwijać metody oczyszczania ścieków i chronić organizmy wodne oraz ludzi.

Odbyła staż m.in. w Institute of Environmental Assessment and Water Research (IDAEA) w Barcelonie. Kierowała projektem NCN PRELUDIUM dotyczącym usuwania cytostatyków przez grzyby. Otrzymała Nagrodę Prezesa Rady Ministrów za rozprawę doktorską, stypendium Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dla wybitnych młodych naukowców oraz stypendium im. prof. Mieczysława Chorążego. Publikowała m.in. w „Journal of Hazardous Materials” i „Science of the Total Environment”. Wygrała FameLab Poland 2024 i Falling Walls Lab Wroclaw 2025. Opowiada o nauce podczas Śląskiego Festiwalu Nauki i Pyrkonu, oraz prowadzi warsztaty z komunikacji naukowej.

dr hab. Oskar Skibski – Wydział Matematyki, Informatyki i Mechaniki – Uniwersytet Warszawski – informatyka

dr hab. Oskar SkibskiLeszek Zych/Politykadr hab. Oskar Skibski

Profesor uczelni na Wydziale Matematyki, Informatyki i Mechaniki, wicedyrektor Instytutu Informatyki. Bada, jak oceniać znaczenie poszczególnych elementów sieci: od ludzi i przystanków po neurony. Łączy teorię sieci z teorią gier i wyborów. Szuka matematycznych podstaw, które pozwolą dobrać metodę oceny do konkretnego zadania. Wraz z doktorantem Tomaszem Wąsem stworzył pierwszą aksjomatykę PageRanka, algorytmu opracowanego na potrzeby wyszukiwarki Google. Jego badania pomagają rozumieć, kiedy takie metody są stosowane poprawnie, co sprzyja trafniejszym decyzjom w transporcie, bezpieczeństwie i sztucznej inteligencji.

Odbył staż jako profesor wizytujący na Université Paris-Dauphine. Otrzymał stypendium ministra dla wybitnych młodych naukowców i nagrodę specjalną jury za najlepszą teoretyczną pracę doktorską ze sztucznej inteligencji. Kieruje projektem NCN SONATA BIS. Publikował m.in. w „Artificial Intelligence” i „Social Networks” oraz w materiałach konferencji IJCAI i AAAI. Był redaktorem „Delty”, do której napisał ponad 15 artykułów. Występował na TEDxWarsaw i Festiwalu Nauki. Przygotował ponad 20 filmów o matematyce dyskretnej na YouTube. Studenci wyróżnili go Złotym Piórem za prowadzenie ćwiczeń.


NAUKI TECHNICZNE

dr inż. Sebastian Cygert – Ośrodek Badań nad Bezpieczeństwem Sztucznej Inteligencji, NASK – Państwowy Instytut Badawczy – informatyka

dr inż. Sebastian CygertLeszek Zych/Politykadr inż. Sebastian Cygert

Adiunkt i kierownik Zakładu Bezpieczeństwa i Przejrzystości Sztucznej Inteligencji w NASK – Państwowym Instytucie Badawczym; pracuje również w Politechnice Gdańskiej.

Bada bezpieczeństwo i wiarygodność systemów AI w dziedzinach, w których błędy mają realne konsekwencje, takich jak medycyna. Obecnie skupia się na dużych modelach językowych: sprawdza, jak rozpoznawać dane użyte do ich trenowania, wykrywać ukryte podatności modeli i ograniczać nadużycia. Wcześniej współtworzył metody wspomagające diagnostykę nowotworów na podstawie płynnej biopsji.

W NASK zbudował zespół badający bezpieczeństwo AI. Jest również członkiem panelu naukowego przy EU AI Office, który wspiera wdrażanie europejskich regulacji, oraz kierownikiem grantu Narodowego Centrum Nauki SONATA poświęconego ocenie bezpieczeństwa modeli AI.

Odbył staż w Amazon Research w Niemczech oraz pobyt badawczy na New York University (stypendium Fundacji Kościuszkowskiej). Jest laureatem nagrody Rektora Politechniki Gdańskiej I stopnia za osiągnięcia naukowe oraz Innovation Award na warsztatach podczas ICCV 2023. Jest członkiem ELLIS Society, europejskiej organizacji zrzeszającej czołowych badaczy sztucznej inteligencji. Jego prace ukazały się w materiałach najważniejszych konferencji tj. NeurIPS, ICML czy ICLR.

O badaniach opowiada w radiu, podcastach i na konferencjach. Współorganizuje spotkania poświęcone bezpieczeństwu modeli AI.

dr inż. Krzysztof Kotowski – Dział Uczenia Maszynowego, KP Labs – informatyka

dr inż. Krzysztof KotowskiArchiwumdr inż. Krzysztof Kotowski

Uczy komputery odpowiadać na najważniejsze wyzwania w obszarach kluczowych dla rozwoju ludzkości: medycynie, zrozumieniu działania mózgu, badaniach struktury białek i misjach kosmicznych.

Kierował polskim zespołem, który opracował jedne z najlepszych na świecie algorytmów wspomagających diagnostykę obrazową guzów mózgu, marskości oraz nowotworów wątroby – rozwiązania trzykrotnie nagradzane w międzynarodowych konkursach, chronione trzema patentami i wdrażane m.in. w Instytucie Onkologii w Gliwicach oraz w badaniach klinicznych firmy Roche.

W ramach doktoratu na Politechnice Śląskiej opublikował dwie serie algorytmów – do analizy sygnałów EEG oraz do przewidywania struktury białek – które znajdują realne zastosowania w neuronauce i biochemii, a opisujące je artykuły zebrały ponad 200 cytowań w literaturze naukowej.

Aktualnie kieruje działem uczenia maszynowego w KP Labs, rozwijając wydajne i bezpieczne algorytmy sztucznej inteligencji wspierające diagnostykę satelitów oraz misje obserwacji Ziemi m.in. w projektach badawczych Europejskiej Agencji Kosmicznej.

Jest laureatem prestiżowej Nagrody im. Witolda Lipskiego w kategorii zastosowań informatyki i przykładem, że w Polsce można tworzyć technologie na światowym poziomie.

mgr inż. arch. Anna Kurianowicz – Wydział Architektury, Politechnika Śląska – architektura

mgr inż. arch. Anna KurianowiczLeszek Zych/Politykamgr inż. arch. Anna Kurianowicz

Doktorantka w Katedrze Urbanistyki i Planowania Przestrzennego na Wydziale Architektury. Bada, jak urządzać miejskie przestrzenie, by były przyjazne do życia mimo coraz częstszej ekstremalnej pogody. Zajmuje się rozwiązaniami opartymi na przyrodzie, takimi jak zielone dachy, ogrody deszczowe i miejskie mokradła. Porównuje ich wdrażanie w Zagłębiu Ruhry, Metropolii Europejskiej Lille i Górnośląsko-Zagłębiowskiej Metropolii. Stworzyła bazę ponad 600 narzędzi wspierających zazielenianie miast. Chce wypracować rekomendacje, które pomogą chronić mieszkańców przed upałami i skutkami ulew oraz poprawić jakość życia.

Odbyła 3-miesięczny pobyt badawczy na Université de Lille jako stypendystka France Excellence SSHN. Za pracę magisterską dotyczącą Kłodnicy w Gliwicach otrzymała nagrodę Ministra Rozwoju i Technologii oraz Nagrodę Roku 2022 Śląskiego Oddziału TUP. Publikowała m.in. w „Energies”, „Sustainability” i „Architecture, Civil Engineering, Environment”. Współtworzyła plan adaptacji Mikołowa do zmian klimatu. Prowadziła otwarte wykłady i warsztaty dla urzędników oraz zajęcia o zazielenianiu miast dla młodzieży. Jest założycielką i wiceprezeską Fundacji „Kolektyw hop!”.


Partnerzy 26. Nagród Naukowych POLITYKI|Partnerzy 26. Nagród Naukowych POLITYKI

Reklama