Artropleury (wije) i meganeury (praważki) to prawdopodobnie największe lądowe stawonogi żyjące na Ziemi. Artropleury (wije) i meganeury (praważki) to prawdopodobnie największe lądowe stawonogi żyjące na Ziemi. Indigo
Środowisko

Grzyby zabrały tlen, kręgowce wzbiły się powietrze – i tak wyginęły gigantyczne stawonogi

Obecnie największymi stawonogami są kraby palmowe i pacyficzne oraz motyle nocne z gatunku Thysania agrippina. Miliony lat temu trudno byłoby je jednak uznać za olbrzymy. Co się stało ze stworzeniami zasługującymi na to miano?

Pierwsze lądowe stawonogi należały według paleontologów do grupy Euthycarcinoidea i wykształciły się w okresie kambru (485–541 mln lat temu). W tym czasie atmosfera ziemska zawierała bardzo mało tlenu (12,5%). Rośliny na lądach nie występowały, a tlen w bardzo ograniczonej ilości powstawał głównie wskutek działalności pierwotnych organizmów morskich. W związku z tym nie było szans na eksplozję życia na lądach, a organizmy pionierskie musiały mierzyć się tam z trudnymi warunkami. Tym samym nie były zbyt duże z uwagi na ograniczone możliwości metaboliczne. Lepsza wydolność metabolizmu wiązała się z odpowiednią podażą tlenu. W przeciwnym wypadku duży organizm nie mógłby wytworzyć odpowiednich ilości energii. Euthycarcinoidea zatem nie przekraczały 10 cm długości.

Wiedza i Życie 11/2022 (1055) z dnia 01.11.2022; Ewolucja; s. 20
Oryginalny tytuł tekstu: "Zagłada stawonogów"
Reklama