Piekielna Studnia: skąd się wzięła
Obserwuj nas. Pulsar na Facebooku:
W Sekcji Archeo w Pulsarze prezentujemy archiwalne teksty ze „Świata Nauki” i „Wiedzy i Życia”. Wciąż aktualne, intrygujące i inspirujące.
Takie cudo natury znajduje się we wschodniej części Jemenu, tuż przy granicy tego kraju z Omanem. Głównym elementem krajobrazu są tu nieduże skalne wzgórza, wynurzające się z morza piasku i żwiru. Pośrodku jednego z takich piaszczystych obniżeń pomiędzy skałami zieje głęboki otwór w kształcie koła o średnicy 30 m. Jak głęboki? Do połowy września tego roku (2021) nikt nie znał odpowiedzi na to pytanie. Miejscowa ludność omijała to miejsce z daleka, uznając je za niebezpieczne, a nawet przeklęte. Zapewne nie wszyscy dawali wiarę pradawnej legendzie, według której na dnie gigantycznej dziury, nazywanej Barhout, czyli Piekielną Studnią, znajduje się kryjówka dżinnów, ale na wszelki wypadek woleli tego nie sprawdzać, szczególnie że od czasu do czasu ze studni wydobywała się niezbyt przyjemna woń, którą brano za oddech demona.
Mniej lękliwi, a może bardziej ciekawscy, okazali się speleolodzy i geolodzy z Omanu, którzy postanowili zbadać niezwykły obiekt. Chcieli się dowiedzieć, jak powstał. Zjazd na dno okazał się dłuższy, niż zakładali. Spodziewali się bowiem, że otwór ma 50–60 m głębokości, a tymczasem było to aż 112 m. Na dole ujrzeli trochę węży (zaraz czmychnęły przed światłem latarek), liczne ciała martwych zwierząt, które wpadły do tej naturalnej zasadzki, a także mnóstwo pereł jaskiniowych – szarych kuleczek rozmiarów grochu, powstających, gdy węglan wapnia wytrąca się z płynącej wody wokół ziaren piasku. Zabrano je do analiz chemicznych, podobnie jak kilkadziesiąt próbek skał, wody i gleby. Wyniki badań powinny się ukazać na początku przyszłego roku. Jaskinia ma bez wątpienia pochodzenie krasowe, ale na razie nie wiadomo, kiedy i jak powstała.
Dziękujemy, że jesteś z nami. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża wyselekcjonowane badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.