Czoło Lodowca Szelfowego Thwaitesa wznosi się na wysokość 40 m ponad lustro wody oceanicznej. Wielka tafla pływającego lodu szybko się kurczy. Czoło Lodowca Szelfowego Thwaitesa wznosi się na wysokość 40 m ponad lustro wody oceanicznej. Wielka tafla pływającego lodu szybko się kurczy. Zdjęcie Elizabeth Rush
Środowisko

Nadchodzi katastrofa

Zachodnia część Lodowca Szelfowego Thwaitesa rozpadła się na setki gór lodowych, pomiędzy którymi znajduje się ocean skuty lodem morskim grubości metra; całość przykrywa śnieg.Douglas Fox Zachodnia część Lodowca Szelfowego Thwaitesa rozpadła się na setki gór lodowych, pomiędzy którymi znajduje się ocean skuty lodem morskim grubości metra; całość przykrywa śnieg.
Dwie ekspedycje badawcze, których celem był Lodowiec Szelfowy Thwaitesa, powróciły z alarmistyczną wieścią: w ciągu dekady może on pęknąć i oddzielić się od kontynentu. Tym samym zniknie tarcza broniąca przed rozpadem wielki lodowiec lądowy o tej samej nazwie

26 grudnia 2019 roku Erin Pettit mozolnie pokonywała śnieżno-lodową równinę. W oślepiającej bieli ciągnęła za sobą czerwone, plastikowe sanki, na których znajdował się niewielki radar emitujący fale radiowe przenikające lód. Kruchy śnieg trzaskał pod jej butami niczym płatki kukurydziane – najwyraźniej stopniał pod wpływem letniej mżawki, a następnie znów zamarzł. Pettit znajdowała się w rejonie Antarktydy, w którym pierwsi ludzie pojawili się zaledwie kilka dni wcześniej. Rząd czerwonych i zielonych płóciennych chorągiewek, które powiewały na bambusowych tyczkach, wyznaczał bezpieczną drogę, wolną od ukrytych, zabójczych szczelin. Z wierzchu Lodowiec Szelfowy Thwaitesa wyglądał zdrowo, ale Pettit interesowało to, co działo się z nim pod spodem.

A działo się źle.

Świat Nauki 12.2022 (300376) z dnia 01.12.2022; Zmiana klimatyczne; s. 24
Reklama