Wyścig roślin z wieczną zmarzliną

Wieczna zmarzlina to relikt ostatniego zlodowacenia. Zmrożony grunt wciąż zajmuje ponad 20 mln km² lądów, a w pewnych miejscach ma grubość ponad 0,5 km. Wzrost temperatur powietrza oznacza jednak stopniowe topnienie zmarzliny, czemu towarzyszy powstawanie rozległych zapadlisk, a na stokach – osuwisk. Tego typu zjawiska prowadzą do niszczenia pokrywy roślinnej, co zwiększa ryzyko kolejnych przemieszczeń gruntu. Na dodatek z wiecznej zmarzliny uwalniają się dwutlenek węgla i metan, napędzające globalne ocieplenie.