Reklama
Scena z końcówki epoki lodowcowej w Eurazji: przedstawiciele rodzaju Homotherium (ok. 190 kg) polują na samicę jelenia olbrzymiego (ponad 2 m w kłębie). Scena z końcówki epoki lodowcowej w Eurazji: przedstawiciele rodzaju Homotherium (ok. 190 kg) polują na samicę jelenia olbrzymiego (ponad 2 m w kłębie). SPL / Indigo
Środowisko

Gdy dużych zabrakło na świecie

Ekosystemy lądowe Ameryki Północnej i Eurazji do dziś odczuwają skutki zniknięcia megafauny plejstoceńskiej.

Druga połowa ostatniego zlodowacenia była okresem masowego wymierania dużych gatunków zwierząt, w szczególności o masie od tony w górę. Kryzys wymierania trwał aż do początków obecnej epoki holocenu i ogarnął cały glob. Trwa debata, czy odpowiada za to przyspieszona zmiana klimatu, czy człowiek, a może oba te czynniki. Konsekwencje tego procesu są widoczne w ekosystemach do dziś, przy czym w niektórych regionach znacznie wyraźniej. Zaburzył on sieci troficzne (czyli powiązania, co kogo zjada) i wywołał efekt domina.

Wiedza i Życie 6/2026 (1098) z dnia 01.06.2026; Sygnały; s. 10