Muzyka

W ogromnej większości europejskich języków określenia tego, co my nazywamy muzyką, brzmią podobnie – tylko Irlandczycy używają celtyckiego słowa ceol, Walijczycy – też celtyckiego cerddoriaeth, Islandczycy mówią tonlist, Węgrzy – zene; także wśród języków słowiańskich mamy czeską i słowacką hudbę, a Słoweńcy mówią glasba. Słowo muzyka, w różnych wariantach, ma przodka w greckim mousike, co zresztą oznaczało szeroko pojętą kulturę umysłową, w odróżnieniu od kultury fizycznej (gymnastike).