Pierwsze lepsze czyli od bliźniaków do obciachów

Matematycy od wieków usiłują okiełznać liczby pierwsze, czyli znaleźć regułę rządzącą ich rozmieszczeniem. Najbliżej celu dotarł Bernhard Riemann, który poskromił krnąbrne liczby połowicznie, formułując w połowie XIX wieku hipotezę dotyczącą m.in. ich harmonijnego rozkładu w bardzo małym oddaleniu od pewnej krzywej. Znacznie wcześniej (1793) Gauss (będąc nastolatkiem) zapisał wzór na przybliżoną liczbę π(x) liczb pierwszych w zakresie od 1 do x (π oznacza tu funkcję, a nie liczbę 3,14…):