Pasożytnictwo lęgowe to domena nie tylko kukułki. Raport o jednoprocentowej mniejszości

Słowo „pasożyt” weszło do współczesnego języka dopiero w początkach XVI w. Zapożyczono je z greki, gdzie parasitos oznaczało osobę, która w zamian za towarzystwo i zabawianie rozmową przy stole otrzymywała posiłek. Wbrew pozorom w starożytnej Grecji nie miało ono negatywnych konotacji. W biologii zaś oznacza organizm, który odnosi korzyści, żyjąc na lub w ciele gospodarza, jak choćby tasiemiec czy wesz. Dla organizmu zaatakowanego pasożyt może być obojętny, ale z reguły jego obecność przynosi nosicielowi szkody.