Listy czytelników
Szanowni Państwo
Chciałabym zwrócić uwagę na błąd, który pojawił się w nr. 1095 „Wiedzy i Życia”. W artykule „Wiewiórka i trąd” pod fotografią na str. 65 czytamy, że to wiewiórka pospolita. Na zdjęciu widać jednak nie przedstawicielkę Sciurus vulgaris, ale gatunku Tamiasciurus hudsonicus, potocznie nazywaną wiewiórką Hudsona albo sosnowiórką czerwoną. Ta pomyłka zwróciła moją uwagę, ponieważ sama mam wiewiórkę hodowlaną tego gatunku. Jako wierna czytelniczka „Wiedzy i Życia” pozwoliłam sobie na tę uwagę.
Z wyrazami szacunku
Aleksandra Beczek
Szanowna Czytelniczko
Ma pani rację. Sosnowiórka należy do rodziny wiewiórkowatych i żyje w Kanadzie, USA i Meksyku. Oba gatunki na swoich rodzimych kontynentach są zwykle nazywane po prostu rudymi wiewiórkami. Nazwa angielska sosnowiórki to american red squirrel, a naszej wiewiórki – red squirrel.
Redakcja
Dzień dobry
Chciałbym zapytać o jedną rzecz w temacie rozwiązania do zadania Równowagi, opublikowanego w numerze 4/2026. Według obrazka, jeśli wypełnimy ciężarkami wagi zgodnie z rozwiązaniem, mamy coś takiego: waga 7 w odległości 5 od punktu zawieszenia, łączna waga 11 (1+2+8) w odległości 2 od punktu zawieszenia, waga 5 dokładnie w punkcie zawieszenia (więc na nic nie wpływa), waga 4 w odległości 3 od punktu zawieszenia, łączna waga 18 (6+9+3) w odległości 5 od punktu zawieszenia. Jeżeli przyjmiemy metodę obliczania siły po danej stronie jako ramię razy waga, to mamy: 7x5=35, 11x2=22 po lewej, co daje nam siłę 57 jednostek. 4x3=12, 18x5=90, czyli razem 102 po prawej. Zakładam więc, że punkt zawieszenia całej konstrukcji powinien być przesunięty o jedno oczko w prawo w stosunku do tego, co poszło do druku.
Pozdrawiam,
Szymon Knitter
Szanowny Czytelniku
Zamieszczone w numerze kwietniowym rozwiązanie zadania „Równowaga” z numeru 3/2026 było poprawne, ale błąd był w samym zadaniu. Cały układ wag na rysunku powinien być zawieszony nie na szóstym, lecz na piątym od prawej czerwonym punkcie.
Marek Penszko
Droga Redakcjo „Wiedzy i Życia”
Serdeczne gratulacje z okazji 100 lat. Podziękowania dla wszystkich osób, które przyczyniają się do publikacji tego świetnego czasopisma. Mam nadzieję, że uda się być na rynku wydawniczym przynajmniej następne tysiąc lat. Osobiście czytam „Wiedzę i Życie” od ponad 30 lat, papierowe egzemplarze zatrzymuję i mam nadzieję na emeryturze przeczytać je jeszcze raz. Serdeczne pozdrowienia i życzenia wszystkiego dobrego dla Was wszystkich.
Przemek
Zapraszamy do pisania listów na adres e-mail: wiedzaizycie@wiz.pl