Reklama
Masripithecus moghraensis we własnej osobie (wizja artystyczna). Masripithecus moghraensis we własnej osobie (wizja artystyczna). Mauricio Antón / Archiwum
Środowisko

Kto był nestorem rodu małp człekokształtnych, a zatem i ludzi? Badacze stawiają na osobnika z Sahary

Człowiek, przodek małpy, czyli dlaczego nogi bywają ważniejsze od głowy
Człowiek

Człowiek, przodek małpy, czyli dlaczego nogi bywają ważniejsze od głowy

Nasi wcześni przodkowie bardziej niż dużego mózgu potrzebowali długich i prostych dolnych kończyn. Ale i małpy człekokształtne nieraz eksperymentowały z dwunożnością. Niewykluczone, że potomkowie tych śmiałków z powrotem lądowali na drzewach.

Licząca 17–18 mln lat skamieniałość została wykopana w oazie Moghra znajdującej się ok. 200 km na zachód od Kairu. Zwierzę, które mogło być naszym bardzo wczesnym przodkiem, nazwano Masripithecus moghraensis.
Z ostatniej chwili|Z ostatniej chwili

W przyrodzie kolor wściekle żółty bywa stosowany ku przestrodze (patrz: liściołaz żółty) czy jako kamuflaż (patrz: modliszka storczykowa). W Pulsarze natomiast – to sygnał końca embarga, które prestiżowe czasopisma naukowe nakładają na publikowane przez badaczy artykuły. Tekst z żółtym oznaczeniem dotyczy więc doniesienia, które zostało upublicznione dosłownie przed chwilą.

Autorzy odkrycia dowodzą, że ów osobnik wywodził się z wcześniejszych małp, które w Afryce pojawiły się już ponad 25 mln lat temu. Na ich kości natrafiono w wielu miejscach, ale są one nieliczne i rozproszone. Stąd niezwykle trudno jest ustalić, jakie były dalsze losy tej grupy naczelnych i kiedy wśród nich pojawił się osobnik, który dał początek rodowi małp człekokształtnych – czyli hominoidów. Dziś składa się on z pięciu rodzin: gibonów, orangutanów, goryli, szympansów i ludzi, ale niegdyś była znacznie liczniejsza.

Shorouq Al-Ashqar i jej współpracownicy stawiają tezę, że owym założycielem rodu mógł być właśnie Masripithecus moghraensis bądź też któryś z jego krewniaków zamieszkujących północno-wschodni róg Afryki, ewentualnie Lewant lub też Arabię – krainy dziś wchodzące w skład Azji. Najistotniejsze jest to, że skamieniałość odnaleziona w egipskiej oazie (która 18 mln lat temu była terenem porośniętym tropikalnym lasem) wykazuje – w porównaniu z dotychczasowymi znaleziskami z tego okresu – zdecydowanie największe podobieństwo do współczesnych człekokształtnych. Co ważne, te dotychczasowe znaleziska pochodziły głównie z Afryki Wschodniej. „To sugeruje, że nie tam, ale na północy kontynentu mógł się pojawić pierwszy hominoid” – zauważają badacze.

Co się działo dalej? Wydaje się, że kluczową rolę w dalszej ewolucji człekokształtnych odegrała wędrówka kontynentów. Przed 20–18 mln lat sunąca na północ Afryka i będąca jej częścią Arabia zderzyły się z Eurazją. Pomiędzy dwoma kontynentami powstał pomost lądowy. Wkrótce ruszyła po nim wielka migracja fauny, w której wzięły udział małpy człekokształtne – pozbawione ogona, za to obdarzone dużym ciałem, proporcjonalnie dużym mózgiem oraz skłonnością do stawania, a nawet przemieszczania się, na tylnych kończynach.

Przed 14–16 mln lat pojawiły się one w Europie i w tropikalnych lasach Starego Świata odnalazły doskonałe warunki do życia. Jeden z nich dał początek hominidom, czyli nam, szympansom, gorylom i orangutanom (wraz z ich wymarłymi poprzednikami), z których wyłonił się jeszcze bardziej „elitarny” krąg homininów obejmujący poza nami już tylko szympansy i goryle. Debata o tym, gdzie i kiedy do tego doszło, trwa.


Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.

Reklama