Homo erectus wcześniej pospieszył do Azji Wschodniej. Możliwe, że 600 tys. lat wcześniej
|
|
W przyrodzie kolor wściekle żółty bywa stosowany ku przestrodze (patrz: liściołaz żółty) czy jako kamuflaż (patrz: modliszka storczykowa). W Pulsarze natomiast – to sygnał końca embarga, które prestiżowe czasopisma naukowe nakładają na publikowane przez badaczy artykuły. Tekst z żółtym oznaczeniem dotyczy więc doniesienia, które zostało upublicznione dosłownie przed chwilą. |
W tym wypadku nie chodzi o nowe znaleziska, lecz o nowe spojrzenie na stare. Międzynarodowy zespół geologów i antropologów pod kierunkiem Christophera J. Bae z University of Hawaiʻi at Mānoa zastosował tzw. burial dating, oparte na analizie izotopów aluminium-26 i berylu-10 obecnych w osadach zawierających skamieniałości. Izotopy te powstają, gdy promieniowanie kosmiczne oddziałuje na minerały kwarcu przy powierzchni ziemi. Gdy osady wraz z kośćmi przykrywają kolejne warstwy, produkcja izotopów ustaje, a ich zawartość zaczyna się zmieniać w przewidywalny sposób wskutek rozpadu promieniotwórczego. Porównując proporcje izotopów aluminium i berylu, można określić, jak długo materiał pozostawał pod ziemią. Dla paleoantropologów olbrzymią zaletą tej metody jest fakt, że pozwala ona sięgać nawet do 5 mln lat wstecz.
Nowe daty sugerują, że Homo erectus pojawił się w Chinach już 1,7 miliona lat temu. Jeśli się utrzymają, oznacza to, że homininy nie tylko dotarły do wschodniej Azji znacznie szybciej, ale być może też bardziej skutecznie. Co więcej, pojawia się pytanie, czy Homo erectus w ogóle był pierwszym przedstawicielem rodzaju Homo, który przekroczył tę część Eurazji. Być może wcześniejsze, słabiej poznane populacje opuściły Afrykę jeszcze wcześniej, a badacze po prostu nie potrafią ich jeszcze rozpoznać w zapisie kopalnym.
Sięgnij do źródeł
Badania naukowe: Rewriting our understanding of early hominin dispersal to Eurasia
Jak by nie było, stary model rozprzestrzeniania się homininów poza Afrykę coraz mniej pasuje do danych. Zamiast liniowej ekspansji mamy raczej sieć prób, powrotów i adaptacji. Azja zaś wcale nie była późno zasiedlonymi, odległymi peryferiami, lecz częścią świata, w której dochodziło do niezależnych przemian ewolucyjnych, które dopiero teraz wychodzą na jaw.
Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.