Australopitek ważył tyle, co dzisiejsze dziecko, Homo erectus – już tyle, co dorosły. Kiedy zaszła zmiana?
Rekonstruowanie wagi na podstawie fragmentów kości to to trudne zadanie metodologiczne: wynik z kości nogi może być inny niż z ramienia, a przypisanie skamieniałości do konkretnego taksonu bywa dyskusyjne. Żeby wnioski nie zależały od takich arbitralnych wyborów, zespół powtórzył analizę tysiąc razy, losując za każdym razem inną kombinację dostępnych danych. Zastosowane modele statystyczne pozwalały przy tym jednocześnie testować kilka hipotez i uwzględniać pokrewieństwo między liniami ewolucyjnymi oraz naturalną zmienność wagi wśród osobników tego samego gatunku. To, co wychodziło konsekwentnie, można uznać za solidne. To, co pojawiało się tylko czasami – za niepewne.
Sięgnij do źródeł
Badania naukowe: Competing models of hominin body size evolution
Analiza wskazuje na dwa nakładające się wzorce. Po pierwsze, masa ciała homininów rosła umiarkowanie przez cały okres ich ewolucji – średnio o niecały kilogram na milion lat. Po drugie – i to jest kluczowe odkrycie – ok. 2–2,5 mln lat temu nastąpił wyraźny skok. Pojawienie się Homo ergaster i Homo erectus przyniosło wzrost z ok. 40 kg, typowych dla australopiteków, do ponad 60 kg – wartości zbliżonej do wielu współczesnych ludzi. Nie dotyczyło to wszystkich przedstawicieli rodzaju Homo: habilis urósł nieznacznie. Nie zmienia to faktu, że gatunki żyjące później, powinny być większe. Tak się jednak nie stało.
Homo floresiensis z Indonezji i Homo naledi z Afryki Południowej granicy 60 kg nie przekroczyły. Moment nie jest przypadkowy – zbiega się ze sprawniejszym dwunożnym chodem, przejściem na dietę bogatszą w mięso i eksploracją znacznie większych terytoriów. Roślejsze ciało mogło te zmiany umożliwiać, ułatwiając pokonywanie dużych dystansów i przetrwanie na zróżnicowanej diecie.
Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.