pulsar nadaje. sygnał 197. Tomasz Pospieszny: 45 kobiet Marii w końcu odzyskało głos
Anorexia scholastica. Na tak nazywaną rzekomą chorobę psychiczną miały w jej czasach cierpieć kobiety, które chciały studiować.
Tymczasem: „W 1906 roku, po przedwczesnej śmierci Pierre’a w absurdalnym wypadku, pogrążona w żałobie Maria poprzysięgła kontynuować ich wspólną pracę – pisze Dava Sobel. – Zajęła miejsce męża jako dyrektorka ich wspólnego laboratorium, a także objęła jego katedrę na Uniwersytecie Paryskim, zostając pierwszą kobietą profesorem tej uczelni. Pełniąc tę wyjątkową rolę, nie mogła nie przyciągać licznych utalentowanych młodych kobiet, które chciały pracować lub studiować pod jej kierunkiem. Przyjeżdżały one nie tylko z Francji, ale także z zagranicy, tak jak ona sama, gdy opuściła swój kraj, by studiować na Sorbonie. Wśród studentek znalazły się aspirujące chemiczki i fizyczki z Europy Wschodniej, Skandynawii, Rosji, Wielkiej Brytanii i Kanady. Opiekując się swoimi podopiecznymi w laboratorium, Maria zorganizowała również małą szkołę spółdzielczą dla synów i córek swoich przyjaciół, w której prowadziła cotygodniowe zajęcia z fizyki z praktycznymi ćwiczeniami”.
Dotychczasowe świadectwa poświęcone laureatce dwóch Nagród Nobla, jedynie pobieżnie wspominały o czterdziestu pięciu naukowczyniach, które z nią pracowały, i z których wiele stało się w swoich krajach pionierkami w dziedzinie nauk ścisłych. Teraz to się zmieniło.
O nich, o samej Marii oraz o tym, jak zmieniała się sytuacja kobiet uczonych – rozmawiamy z prof. Tomaszem Pospiesznym.
Cieszymy się, że słuchacie naszych podkastów i oglądacie nasze wideokasty. Powstają one także dzięki wsparciu naszych cyfrowych prenumeratorów. Aby do nich dołączyć – i skorzystać w pełni z oferty pulsara, „Scientific American” oraz „Wiedzy i Życia”” – zajrzyjcie tutaj.