Reklama
Pulsar - wyjątkowy portal naukowy. Pulsar - wyjątkowy portal naukowy. Shutterstock
Struktura

AI działa jak mysz: świetnie zna reguły współdziałania

Dwa gryzonie stoją po przeciwnych stronach przezroczystej przegrody. Jeden zbliża się do umieszczonego w niej otworu, drugi nie. I nie wydarza się nic. Jeśli zrobią to niemal równocześnie – pojawi się nagroda. Tak zespół z University of California – również na sztucznych agentach – sprawdzał, skąd bierze się skuteczna współpraca.

Badacze z wydziałów neurobiologii, bioinżynierii oraz informatyki opracowali zadanie, w którym myszy miały dotknąć metalowych otworów w bardzo krótkim odstępie czasu. Początkowo miały na to kilka sekund, później coraz mniej. Jedna się spóźniła albo była zbyt szybka – i obie przegrywały. Z czasem część par zaczęła radzić sobie wyraźnie lepiej. Coś się między nimi zmieniło.

Równolegle niemal identyczne zadanie dostały sztuczni agenci – aktywne programy uczące się na błędach. One także musiały zsynchronizować swoje ruchy.

U zwierząt naukowcy śledzili aktywność przedniej części kory obręczy – obszaru mózgu związanego z decyzjami społecznymi. Dzięki specjalnym znacznikom widzieli, które komórki nerwowe uaktywniają się przy udanej współpracy, a które przy porażce. Pojawił się wyraźny schemat: mózg nie tylko reagował na własny ruch, ale też na położenie i zachowanie partnera.

Wyraźnie powtarzały się trzy zachowania: podejście do przegrody, czekanie oraz krótka interakcja tuż przed wykonaniem ruchu – kiedy druga strona była nań gotowa. Gdy jedno z tych ogniw znikało, całość się rozsypywała. Po zasłonięciu przegrody albo zmianie zasad nagrody współpraca gwałtownie słabła, a aktywność mózgu traciła swój wcześniejszy porządek.

Ku zaskoczeniu badaczy podobny efekt uzyskano u sztucznej inteligencji. W jej sieciach neuronowych pojawiły się jednostki odpowiadające za decyzję: wstrzymać się albo działać. Gdy je celowo zakłócono, algorytmy przestawały współpracować. To ważny szczegół – pokazuje, że nie chodzi o proste naśladowanie, lecz o mechanizmy decyzyjne.

Najważniejszy wniosek pojawia się dopiero na końcu tej historii. Skuteczna współpraca nie polega na jednoczesnym ruchu. Wymaga umiejętności czekania, rozpoznania drugiej strony i wyboru właściwej chwili. I wygląda na to, że niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z mózgiem myszy, czy z algorytmem, reguły tej gry są zaskakująco podobne.


Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.



Reklama