Implantowane Wyprowadzenie Bioelektroniczne, czyli dane spod skóry stają się bardziej dostępne

Prosta odpowiedź na powyższe pytanie brzmi: łączność radiowa, nadajniki Wi-Fi lub Bluetooth. I faktycznie, często wprowadzane są takie właśnie rozwiązania, ale nie zawsze są one idealne: mają ograniczony zasięg i przepustowość. Dlatego naukowcy z University of California zaprojektowali nowe rozwiązanie. Nazwali to Implantowanym Wyprowadzeniem Bioelektronicznym (IBO). Jest to małe gniazdo elektryczne, zbudowane z miękkich polimerów przewodzących. Pełni funkcję interfejsu pomiędzy elektroniką w ciele a urządzeniami zewnętrznymi.

Załóżmy, że człowiek ma wszczepiony np. implant służący do neurostymulacji. W jego pobliżu, tuż pod skórą, badacze instalują IBO i łączą oba elementy. W celu odczytania danych, muszą następnie wkłuć się elektrodami igłowymi w IBO. Uzyskują więc możliwość odczytu odczyt danych, nieobarczoną zakłóceniami kontaktu bezprzewodowego. A przy tym nie wymaga to rozcinania skóry.
Badacze testowali IBO na różnych modelach zwierzęcych, m.in. myszach, szczurach i świniach. W przyszłości, ich wynalazek mógłby służyć jako interfejs z takimi implantami jak wspomniane neurostymulatory, urządzenia do stymulacji mięśni, terapii bólu lub monitorowania pracy narządów.

Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.