Reklama
Kadr z filmu „Dzisiejsze czasy” (reż. Charles Chaplin, 1936). Kadr z filmu „Dzisiejsze czasy” (reż. Charles Chaplin, 1936). IMDB
Zdrowie

Nawyki: Jedne trwają, inne znikają. Decydują dwa odrębne obwody w mózgu

Wrzaski, inwektywy, czasami rękoczyny – agresja drogowa przybiera na sile. Powodem jest kondycja psychiczna kierowców
Człowiek

Wrzaski, inwektywy, czasami rękoczyny – agresja drogowa przybiera na sile. Powodem jest kondycja psychiczna kierowców

Osoby, które łatwo się irytują za kółkiem, otrzymują więcej mandatów za przekroczenie prędkości. Kluczem do rozwiązania tego problemu jest zrozumienie tego, co dzieje się w ludzkim umyśle. [Artykuł także do słuchania]

Jeśli badania, które naukowcy z Japonii przeprowadzili na myszach, się potwierdzą, możliwa będzie pomoc w leczeniu zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego czy uzależnień u ludzi.

Ciągłe powtarzanie tej samej czynności sprawia, że w pewnym momencie staje się ona niemal automatyczna. Do tej pory nie było jednak wiadomo, dlaczego jedne nawyki utrzymują się wyjątkowo mocno, podczas gdy inne z czasem słabną oraz na czym polegają różnice indywidualne.

Badacze z Kyoto University Graduate School of Medicine opracowali metodę, która pozwoliła śledzić proces formowania nawyku u myszy. Zwierzęta najpierw uczyły się wykonywać zadanie, by zdobyć nagrodę. Następnie przechodziły dodatkowy, czterodniowy trening, który przyspieszał przejście do zachowania odruchowego. W tym czasie naukowcy obserwowali, jak zmienia się aktywność ich mózgów.

Okazało się, że w korze przedczołowej działają dwa niezależne obwody neuronalne. Pierwszy decyduje o samej strategii, czyli o tym, czy zachowanie w ogóle stanie się nawykowe. Dzieje się tak, gdy słabnie aktywność połączeń między przednią częścią zakrętu obręczy a korą retrosplenialną. Drugi obwód odpowiada za to, jak silny będzie już ukształtowany nawyk. Zwierzęta, u których sygnały między kora oczodołowo-czołową a prążkowiem pozostawały silne, utrzymywały wysoką częstotliwość i intensywność wyuczonych zachowań. U myszy, u których aktywność tego szlaku była słabsza, nawyk stopniowo wygasał. Badacze eksperymentalnie wzmacniali lub osłabiali oba obwody i w ten sposób potwierdzili, że są one od siebie funkcjonalnie oddzielone.

To zaś sugeruje, że powtarzanie tej samej czynności nie prowadzi do identycznego efektu u każdego osobnika. Nawet jeśli nawyk powstał, jego „siła” była bardzo różna. Mogłoby to tłumaczyć, dlaczego jednej osobie regularne bieganie wchodzi w krew na lata, a u innej zapał szybko gaśnie – zakładając oczywiście, że nasze mózgi funkcjonują podobnie jak mysie.

Jeśli kolejne prace to potwierdzą, odkrycie może pomóc w leczeniu zaburzeń, w których nawyki wymykają się spod kontroli – np. zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego (OCD) czy uzależnień.


Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.

Reklama

Ta strona do poprawnego działania wymaga włączenia mechanizmu "ciasteczek" w przeglądarce.

Powrót na stronę główną