Reklama
Pulsar - wyjątkowy portal naukowy. Pulsar - wyjątkowy portal naukowy. Shutterstock
Człowiek

Łowcy-zbieracze przesyłali sobie SMS. Tyle że z kamienia

Łowcy-zbieracze nie samym mięsem żyli
Człowiek

Łowcy-zbieracze nie samym mięsem żyli

Archeolodzy mają coraz więcej dowodów na to, że jadłospis jaskiniowców był znacznie bardziej urozmaicony, niż sądziliśmy. I że w niektórych regionach świata nie mieli powodu, by przechodzić na gospodarkę wytwórczą.

Epoka lodu nie sprzyjała ani długim podróżom, ani towarzyskim wizytom. A jednak najnowsze badania pokazują, że ludzie górnego paleolitu potrafili utrzymywać kontakty na skalę, która jeszcze niedawno wydawała się fantazją archeologów.
Z ostatniej chwili|Z ostatniej chwili

W przyrodzie kolor wściekle żółty bywa stosowany ku przestrodze (patrz: liściołaz żółty) czy jako kamuflaż (patrz: modliszka storczykowa). W Pulsarze natomiast – to sygnał końca embarga, które prestiżowe czasopisma naukowe nakładają na publikowane przez badaczy artykuły. Tekst z żółtym oznaczeniem dotyczy więc doniesienia, które zostało upublicznione dosłownie przed chwilą.

W środkowej Hiszpanii, w schronisku skalnym Peña Capón, znaleziono narzędzia z krzemienia pochodzącego z południowo-zachodniej Francji. Te miejsca dzieli w linii prostej odległość ponad 600 km, co jest dziś najdłuższym, pewnie potwierdzonym dystansem „kamiennej wymiany” w całym europejskim paleolicie.

Nie chodzi o domysły stylistyczne ani luźne podobieństwa. Zespół badaczy prześledził chemiczny „odcisk palca” skał, wykorzystując precyzyjne analizy geochemiczne. Część narzędzi z Peña Capón wykonano z jaspisowych krzemieni jurajskich, których naturalne złoża znajdują się po północnej stronie Pirenejów. Co więcej, takie dalekosiężne kontakty nie były epizodem, utrzymywały się przez ok. 1,4 tys. lat, w samym środku najzimniejszej fazy ostatniego zlodowacenia.

Dlaczego ktoś miałby taszczyć kamień przez pół kontynentu? Właśnie dlatego, że to był „tylko” kamień. Krzemienie te nie były ani najlepsze technologicznie, ani szczególnie praktyczne. Badania śladów użycia sugerują, że niektóre w ogóle nie służyły do pracy czy polowania. Wiele wskazuje na to, że pełniły funkcję symboliczną, będąc materialnym potwierdzeniem relacji, wymiany, zaufania. Kamiennym odpowiednikiem wiadomości esemesowej.

W świecie rozproszonych grup łowiecko-zbierackich takie sieci były czymś więcej niż towarzyską fanaberią. Stanowiły system bezpieczeństwa, sposób na przetrwanie w czasie klimatycznego stresu, niedoborów i niepewności. Epoka lodu okazuje się więc nie tylko czasem zimna i izolacji, ale także epoką zadziwiająco gęstej, dalekosiężnej komunikacji. Bez internetu i dróg, za to z kamieniem, który potrafił połączyć ludzi oddalonych o setki kilometrów.


Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.

Reklama