Lucy musiała być czujna nad wodą. Czyhał tam na nią 600-kilogramowy łowca

Dorastające do 3,6–4,5 m długości i ważące nawet 600 kg krokodyle żyły 3,4–3 mln lat temu w regionie Hadar w Etiopii – tam, gdzie odkryto szczątki słynnej Lucy (Australopithecus afarensis). Badacze nazwali je Crocodylus lucivenator, czyli dosłownie „łowcy Lucy”, bo nie mają wątpliwości, że te zwierzęta i australopiteki dzieliły to samo środowisko. A skoro tak, nasi odlegli krewni musieli trafiać do jego jadłospisu. Ten imponujący drapieżnik atakował z zaskoczenia, podobnie jak współczesne krokodyle. Wystarczyło, że potencjalna ofiara podeszła do rzeki napić się wody albo spróbowała przeprawić się na drugi brzeg.

Nowy gatunek rozpoznano na podstawie 121 skamieniałości – głównie fragmentów czaszek, szczęk i zębów należących do kilkudziesięciu osobników. Jedną z najbardziej charakterystycznych cech zwierzęcia był duży guz na pysku, przypominający struktury spotykane u niektórych współczesnych krokodyli. Najpewniej pełnił istotną funkcję w czasie godów – pomagał samcom przyciągać uwagę partnerek. Ślady na kościach pokazują też, że życie tych gadów bywało brutalne. Jedna ze skamieniałości nosi oznaki częściowo zagojonych obrażeń szczęki – zapewne pozostałość po starciu z rywalem.

Znaleziska z regionu Afar w północno-wschodniej Etiopii pokazują, że nad plioceńskimi rzekami toczyła się nieustanna walka o przetrwanie. Prowadzili ją i nasi przodkowie, i drapieżniki.

Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.