Owady: na Ziemi może żyć nawet 30 mln gatunków. Wskazują na to nowe szacunki ich liczebności
Tradycyjne metody opisywania gatunków na podstawie ich morfologii, czyli wyglądu zewnętrznego, ustępują miejsca genetyce – stwierdzili autorzy badania opublikowanego w „Proceedings of the National Academy of Sciences”. Konkretnie chodzi o tzw. barkody DNA, zwane też „kodami paskowymi DNA”, dzięki którym można rozróżnić owady, które obserwowane gołym okiem wyglądają tak samo.
Oczywiście nie da się badać wszystkich owadów naraz i na całym świecie. Dlatego najpierw przedmiotem analizy był Área de Conservación Guanacaste (ACG) w Kostaryce, który jest jednym z najbardziej bioróżnorodnych miejsc na naszym globie. Do odłowów owadów użyto tam zautomatyzowanych namiotopodobnych pułapek Malaise'a. 15 głównych rozmieszczono w trzech różnych ekosystemach Kostaryki – suchym lesie, lesie mglistym oraz lesie deszczowym. 15 kolejnych – zwanych w badaniu peryferyjnymi – ulokowano w innych punktach tych samych ekosystemów, do tego zdecydowano się na hodowlę owadów z zebranych larw – zrobiono to, by uzyskać „grupę kontrolną”. Zrezygnowano z morfologicznego opisu schwytanych okazów – zamiast tego posłużono się barkodami DNA. Aby jeszcze bardziej zawęzić tę pierwszą analizę, badacze skupili się na podrodzinie niewielkich os pasożytniczych – Microgastrinae. Okazało się, że główne pułapki Malaise’a nie wyłapują wszystkich gatunków tam występujących (m.in. dlatego, że są naziemne, a chwytać owady trzeba również np. w koronach drzew).
Dzięki głównym pułapkom zidentyfikowano 388 gatunków Microgastrinae, a dzięki peryferyjnym 76 gatunków. Z hodowli gąsienic uzyskano 889. Część się pokrywała, łącznie zebrano więc 1414 gatunków Microgastrinae. Barkodowanie DNA wskazało zaś, że szacunkowa liczba wszystkich gatunków Microgastrinae w Área de Conservación Guanacaste to aż 2394. Dzieląc liczbę gatunków z pułapek głównych przez tę ostatnią, uzyskano współczynnik niedoszacowania, który wynosi 0,162.
Sięgnij do źródeł
Badania naukowe: Constructing a lower-bound estimate of the global numberof insect species on a hyperdiverse empirical foundation
Teraz można było obliczyć szacowaną liczbę wszystkich gatunków owadów dla Área de Conservación Guanacaste. Zrobiono to dzieląc liczbę wszystkich schwytanych w pułapki główne (53 945) przez współczynnik niedoszacowania. Otrzymano liczbę prawie 333 tys. gatunków.
W kolejnym etapie badania nową metodą oszacowano całkowitą liczbę gatunków owadów na świecie na 14–30 mln. Nie wchodząc w zawiłe metodologiczne szczegóły, jako matematyczny punkt odniesienia wykorzystano tu lokalną i globalną liczbę drzew (m.in. z tego powodu, że badania przeprowadzone w innych lasach tropikalnych wykazały korelację między liczbą drzew i gatunków owadów na danym obszarze). Zaznaczono przy tym, że te szacunki i tak są dość ostrożne – liczba gatunków może być znacznie większa.
Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.