Post przerywany: modny sposób na odchudzanie, który prawie nie działa

Otyłość wiąże się z cukrzycą, chorobami serca, nowotworami i krótszym życiem. Staje się globalną epidemią, której skala podkreśla pilną potrzebę skutecznych, opartych na dowodach rozwiązań. Jednym z nich jest zmiana diety.

Klasyczne porady zalecają ograniczenie kalorii, ale ostatnio modny stał się także post przerywany (intermittent fasting, IF). To okresy bez lub z minimalnym spożyciem pokarmów na przemian z normalnym jedzeniem. Przybiera różne formy, np. 16/8 (jedzenie tylko 8 godz./dzień), post co drugi dzień (minimalne kalorie w dni głodowe) czy 5:2 (5 dni normalnie, 2 dni 500–600 kcal). Wcześniejsze przeglądy efektów tej diety sugerowały umiarkowane efekty IF. Pokazywały 3–8 proc. utraty wagi oraz poprawę profilu lipidowego i wrażliwości na insulinę (JAMA 2021, „Nature Rev.” 2022). Badania te były jednak krótkie i mocno niejednorodne.

Nowy przegląd Cochrane, niezależnej organizacji non-profit analizującej badania medyczne, wskazuje na podobną redukcję masy (3–5 proc.) w obserwacjach trwających do 12 miesięcy. Autorzy podkreślają jednak brak przewagi IF nad innymi dietami, a nawet nad brakiem jakichkolwiek zmian żywieniowych. Poza tym pewność dowodów określono jako niską, a dane dotyczące skutków ubocznych były niespójne, co uniemożliwiło wnioskowanie o bezpieczeństwie.

„Post przerywany po prostu nie działa u dorosłych z nadwagą lub otyłością próbujących schudnąć” – powiedział główny autor badania, Luis Garegnani z Universidad Hospital Italiano. Dodał też, że IF może być opcją dla niektórych, ale tak silny entuzjazm w mediach społecznościowych nie ma oparcia w dowodach naukowych.

Przegląd objął 22 randomizowane badania kliniczne z udziałem 1995 uczestników z Ameryki Płn., Europy, Chin, Australii i Brazylii. Większość badań dotyczyła osób białych pochodzących z bogatych krajów, podczas gdy otyłość szybko rośnie także w krajach o niskich dochodach. To pokazuje, że potrzebne są dalsze analizy w bardziej zróżnicowanych populacjach. Przyszłe badania powinny trwać dłużej niż 12 miesięcy i oceniać satysfakcję uczestników, cukrzycę oraz współchorobowość.

Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.