Reklama
Pulsar - najciekawsze informacje naukowe. Pulsar - najciekawsze informacje naukowe. Shutterstock
Zdrowie

Z zapalenia płuc jedni wychodzą szybciej, inni wolniej. Bo to trzy różne choroby

Wirus HIV ukrywa się w niejednych limfocytach T. Być może jest więc wreszcie szansa, by go eliminować
Zdrowie

Wirus HIV ukrywa się w niejednych limfocytach T. Być może jest więc wreszcie szansa, by go eliminować

Nie ma skutecznego leku przeciwko wirusowi HIV. Terapia jedynie hamuje jego namnażanie się. W organizmie utrzymuje się bowiem mały zapas utajonych zakażonych komórek. Okazuje się, że jest ich więcej niż sądzono. Paradoksalnie daje to nadzieję na medyczny przełom.

Ciężkie zapalenie płuc występuje w trzech różnych podtypach, co pomaga wyjaśnić, dlaczego niektórzy pacjenci na oddziałach intensywnej terapii wracają do zdrowia szybciej niż inni.

Zapalenie płuc jest najczęstszą zakaźną przyczyną zgonów na świecie – powoduje ich ok. 2,5 mln rocznie. Wielu pacjentów wymaga przyjęcia na oddział intensywnej terapii i wentylacji mechanicznej. Lekarze od dawna starają się zrozumieć, dlaczego chorzy o podobnym stanie klinicznym inaczej reagują na leczenie, a także mają bardzo różne tempo wracania do zdrowia. Zakładali, że jest to wynik różnic osobniczych i różnej kondycji zdrowotnej chorych.

Medycyna poczyniła tu jednak znaczny postęp. Dziś medycy nie powinni pytać: „Czy ten pacjent ma zapalenie płuc?”, ale sprawdzić, jaki jest wzorzec stanu zapalnego w płucach. Dowiódł tego zespół prof. Conwaya Morrisa, który obserwował pacjentów przyjętych do szpitala Addenbrooke’s, należącego do Cambridge University Hospitals.

Ciężkie zapalenie płuc zazwyczaj diagnozuje się na podstawie objawów, badań obrazowych i badań krwi. Naukowcy przeanalizowali dodatkowo komórki układu odpornościowego, sygnały zapalne i aktywność genów w płynie pobranym z płuc pacjentów. I odkryli, że istnieją trzy odrębne typy biologiczne – lub pneumotypy – z których żadnego nie można wykryć za pomocą standardowych badań krwi.
Najczęstszy pneumotyp charakteryzuje się zahamowaniem pracy układu odpornościowego, znacznym uszkodzeniem wyściółki płuc i krwawieniem w pęcherzykach płucnych. Występuje tu mniej objawów stanu zapalnego, co może wyjaśniać, dlaczego leczenie przeciwzapalne może być w tej sytuacji nieskuteczne, a nawet szkodzić.

W drugim typie biologicznym występuje odpowiedź immunologiczna i naprawa uszkodzeń płuc. Badani przez zespół z Cambridge pacjenci szybciej wracali do zdrowia i wymagali najkrótszego czasu pod respiratorem.

Pacjenci z najgroźniejszym pneumotypem – tym, który najbardziej przypomina klasyczne zapalenie płuc – najdłużej byli poddawani wentylacji mechanicznej. Występował u nich ciężki i przewlekły stan zapalny z napływem komórek odpornościowych do płuc. Zespół badawczy twierdzi, że ta grupa może być najbardziej podatna na leczenie przeciwzapalne.

„Ciężkie zapalenie płuc to nie pojedyncza choroba, ale kilka biologicznie odrębnych schorzeń, które wyglądają podobnie. To pomaga wyjaśnić, dlaczego uniwersalne metody leczenia – w tym niektóre leki immunomodulujące – często zawodzą w badaniach klinicznych” – podsumowuje dr Mark Jeffrey z Cambridge, pierwszy autor badania.


Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.

Reklama