Nie każda aktywność fizyczna działa na mózg tak samo

|Z ostatniej chwili

W przyrodzie kolor wściekle żółty bywa stosowany ku przestrodze (patrz: liściołaz żółty) czy jako kamuflaż (patrz: modliszka storczykowa). W Pulsarze natomiast – to sygnał końca embarga, które prestiżowe czasopisma naukowe nakładają na publikowane przez badaczy artykuły. Tekst z żółtym oznaczeniem dotyczy więc doniesienia, które zostało upublicznione dosłownie przed chwilą.

Naukowcy z University of Southern California przeanalizowali 74 badania obejmujące łącznie ponad 4 mln osób w średnim i starszym wieku z 30 krajów. Uczestników obserwowano średnio przez ok. 10 lat. W tym czasie odnotowano ponad 64 tys. przypadków demencji.
Analiza opublikowana na łamach „The Lancet Public Health” wykazała, że osoby ćwiczące więcej w czasie wolnym (spacery, jazda na rowerze, bieganie, pływanie, itp.) miały o 18 proc. niższe ryzyko demencji niż osoby najmniej aktywne. Zależność nie była liniowa. Wraz ze wzrostem aktywności ryzyko demencji stopniowo spadało, ale po osiągnięciu pewnego poziomu efekt się wypłaszczał.

Z drugiej strony wysoki poziom aktywności fizycznej związanej z pracą był powiązany z 20 procent wyższym ryzykiem demencji. Podobnie jak przy aktywności rekreacyjnej większa intensywność pracy fizycznej wiązała się z wyższym ryzykiem, które po pewnym poziomie przestawało rosnąć. Nie oznacza to jednak, że ciężka praca fizyczna powoduje demencję. Badanie jest metaanalizą wcześniejszych badań obserwacyjnych, więc pokazuje związek, a nie zależność przyczynowo skutkową.

Autorzy zwracają uwagę, że aktywność zawodowa i ćwiczenia w czasie wolnym odbywają się w zupełnie innych warunkach. Praca fizyczna może oznaczać wielogodzinne, powtarzalne ruchy, dźwiganie, małą możliwość odpoczynku i niewielką kontrolę nad zadaniami. Często towarzyszą jej też stres, hałas, zanieczyszczenie powietrza czy gorsze warunki społeczno-ekonomiczne. Naukowcy podkreślają, że to właśnie te czynniki, a nie sam ruch, mogą tłumaczyć zwiększone ryzyko i nie należy traktować samej pracy fizycznej jako szkodliwej dla mózgu. Aktywność podejmowana dobrowolnie jest za to zwykle lepiej dopasowana do możliwości organizmu. Może też wiązać się z odpoczynkiem od stresu, kontaktem społecznym czy przebywaniem na świeżym powietrzu.

Analiza ma jednak swoje ograniczenia. Aż 93 proc. danych pochodziło z państw bogatych, choć demencja najszybciej przybywa w krajach o niższych dochodach. Wiele badań opierało się też jedynie na deklaracjach uczestników. Mimo to badacze podsumowują, że przy ocenie wpływu ruchu na zdrowie mózgu warto uwzględniać jego kontekst.

Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.