Reklama
Pulsar - najnowsze badania naukowe. Pulsar - najnowsze badania naukowe. Shutterstock
Człowiek

Nigeria: Program społeczny spowodował zmniejszenie liczby ślubów z dziewczynkami

Bez łechtaczki nie czują się inne. Kobiety mówią o „obrzezaniu”
Człowiek

Bez łechtaczki nie czują się inne. Kobiety mówią o „obrzezaniu”

Okaleczanie kobiecych narządów płciowych było tematem wywiadów, które brytyjskie badaczki przeprowadziły z Somalijkami. Wyłania się z nich niepokojący obraz społecznej presji, lęku przed ostracyzmem i głęboko zakorzenionych norm religijnych i kulturowych. [Artykuł także do słuchania]

Wyjście za mąż w wieku nastoletnim nie tylko jest psychologicznym obciążeniem. To również ograniczenie możliwości edukacyjnych oraz zagrożenie fizyczne – poród przed 15. rokiem życia pociąga za sobą pięciokrotnie wyższe ryzyko śmierci niż w przypadku kobiet po dwudziestce. Opublikowane w „Nature” badania pokazują jednak, że zmiana jest możliwa.
Z ostatniej chwili|Z ostatniej chwili

W przyrodzie kolor wściekle żółty bywa stosowany ku przestrodze (patrz: liściołaz żółty) czy jako kamuflaż (patrz: modliszka storczykowa). W Pulsarze natomiast – to sygnał końca embarga, które prestiżowe czasopisma naukowe nakładają na publikowane przez badaczy artykuły. Tekst z żółtym oznaczeniem dotyczy więc doniesienia, które zostało upublicznione dosłownie przed chwilą.

Na całym świecie każdego roku 12 mln dziewczynek wychodzi za mąż przed ukończeniem 18. roku życia. Jeden z najwyższych na świecie wskaźników ślubów z nieletnimi – ok. 78 proc. – odnotowano właśnie w Nigerii.

Większość dotychczasowych interwencji w tej sprawie skupiała się na pojedynczych czynnikach jak stypendia czy kampanie informacyjne. Efekty były niewielkie. Program Pathways to Choice uderzył w wiele barier jednocześnie, uznając, że wczesne małżeństwa są wynikiem splotu tradycji, braku alternatyw i ograniczeń finansowych.

Program opierał się na trzech filarach:

  1. Zaangażowaniu społeczności – pozyskanie wsparcia liderów religijnych i lokalnych, aby edukacja dziewcząt zyskała akceptację w oczach starszyzny.
  2. Bezpieczne przestrzenie – spotkania z mentorkami, gdzie dziewczynki przechodziły intensywne kursy czytania, liczenia oraz uczyły się tzw. samo-rzecznictwa (ang. self-advocacy), czyli umiejętności negocjowania z rodzicami kwestii dotyczących własnej przyszłości.
  3. Wsparcie materialne – finansowanie czesnego, podręczników oraz mundurków lub oferta szkoleń zawodowych.

Skuteczność tych działań została przetestowana w badaniu obejmującym 18 społeczności w Nigerii. Wskaźnik zamążpójścia wśród dziewcząt spadł z 86 proc. w grupie kontrolnej do zaledwie 21 proc. w grupie objętej programem. Liczba dziewcząt uczęszczających do szkół wzrosła o 70 pkt proc. Uczestniczki wykazały wyższy poziom wiary we własne siły oraz umiejętność przekonania rodziców do odłożenia decyzji o ślubie. Program wpłynął pozytywnie nawet na rodzeństwo nastolatek – ich młodsze siostry były o 32 proc., a bracia o 21 proc. bardziej skłonni do kontynuowania nauki. Program okazał się również efektywny ekonomicznie. Wyliczono, że każdy zainwestowany dolar przynosi 2,41 dolara korzyści społecznych.

Ważne zastrzeżenie: interwencja była najskuteczniejsza, gdy uczestniczki dołączały w młodszym wieku. W przypadku 16-latek przynosiła ona znacznie gorsze efekty.


Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.

Reklama