Miny to odzwierciedlenie emocji? Badania na makakach obalają dogmat

Od czasów Karola Darwina panowało przekonanie, że mimika to odruchowe odzwierciedlanie stanów emocjonalnych. Zgodnie z tym poglądem, gdy małpa np. boi się albo złości, to jej twarz automatycznie przyjmuje odpowiedni wyraz bez udziału wyższych procesów poznawczych. Stoją bowiem za tym głębokie, podkorowe struktury mózgu. Kora mózgowa, kojarzona z wyższymi procesami poznawczymi, miałaby zaś odpowiadać głównie za ruchy wolicjonalne, takie jak np. żucie. Badania, których wyniki publikuje „Science”, właśnie to podważyły.

Międzynarodowy zespół naukowców wykorzystał funkcjonalny rezonans magnetyczny (fMRI) oraz zapisy aktywności pojedynczych neuronów z czterech obszarów kory mózgowej makaków (posiadających równie skomplikowaną muskulaturę twarzy, co ludzie). Dzięki temu przeanalizowano, co się dzieje w głowach małp podczas trzech typów ruchów twarzy: mlaskania wargami (przyjazny gest sygnalizujący gotowość do współpracy), grymasu groźby (agresja) oraz żucia (ruch świadomie kontrolowany, który nie służy do porozumiewania się z innymi osobnikami).

Okazało się, że cztery badane regiony korowe były jednakowo zaangażowane we wszystkie typy gestów – zarówno społeczne, jak i pokarmowe. Co więcej, aktywność neuronalna, pozwalająca rozróżnić typ gestu, pojawiała się już sekundę przed rozpoczęciem ruchu. Oznacza to, że mimika jest raczej przygotowywana zawczasu, a nie powstaje jako natychmiastowa reakcja na bodziec.

Odkrycie to wspiera hipotezę, że wyraz twarzy służy naczelnym w dużej mierze do wywierania wpływu społecznego, a nie tylko do prostego uzewnętrzniania emocji. Ponadto zrozumienie, w jaki sposób kora mózgowa generuje naturalną komunikację niewerbalną, może mieć istotne znaczenie dla medycyny – pomóc w projektowaniu zaawansowanych interfejsów mózg-komputer, które w przyszłości pomogłyby w przywracaniu zdolności ekspresji i komunikacji pacjentom z paraliżem.

Powyższe badania przeprowadzono jednak na tylko dwóch makakach. Potrzebne są więc kolejne eksperymenty z udziałem większej liczby osobników.

Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.