Młodzi naśladują większość, starsi idą własną drogą. Pokoleniowy spór o menu u kakadu

|Z ostatniej chwili

W przyrodzie kolor wściekle żółty bywa stosowany ku przestrodze (patrz: liściołaz żółty) czy jako kamuflaż (patrz: modliszka storczykowa). W Pulsarze natomiast – to sygnał końca embarga, które prestiżowe czasopisma naukowe nakładają na publikowane przez badaczy artykuły. Tekst z żółtym oznaczeniem dotyczy więc doniesienia, które zostało upublicznione dosłownie przed chwilą.

+Kakadu żółtoczuba to gatunek papugi, która z wielkim sukcesem kolonizuje australijskie miasta i jest przy tym bardzo sprytna. W ubiegłym roku okazało się, że te ptaki korzystają w Sydney z fontann z wodą pitną – i to co najmniej od kilku lat. By to zrobić, musiały nauczyć się przekręcać i przytrzymywać specjalny uchwyt, który zwalnia spust płynu. Jeszcze wcześniej opanowały rabowanie koszy ze śmieciami, choć te zabezpieczano przed zwierzęcymi włamywaczami.

Teraz zespół badaczy z Australii, Niemiec, Szwajcarii i USA sprawdził, jak żyjące w Sydney kakadu żółtoczube dowiadują się o nowych źródłach pożywienia i jak ta wiedza rozpowszechnia się w ich populacji. Naukowcy zbadali to eksperymentalnie. Wprowadzili do środowiska nieznany do tej pory papugom pokarm: pomalowane nietoksyczną farbą na niebiesko i czerwono migdały w łupinach. Początkowo ptaki bały się nowości, więc cztery osobniki wytrenowano w pomysłowy sposób: najpierw podawano im niebarwione migdały, później kolorowe, ale z zeszlifowaną farbą, a w końcu już w pełnych kolorach.

Wyniki eksperymentu zaskoczyły samych naukowców. W ciągu zaledwie 10 dni aż 349 ptaków z 705 (żyjących w pięciu różnych koloniach) nauczyło się korzystać z nowego pożywienia. Wiedza o nowym źródle pożywienia rozprzestrzeniała się niemal wyłącznie poprzez obserwację i naśladownictwo. Informacja o nowym pokarmie błyskawicznie przenosiła się między koloniami oddalonymi od siebie o kilka kilometrów – dzięki ptakom, które latały między grupami.

Do tego papugi częściej wybierały migdały pomalowane na czerwono. Nie wiadomo, dlaczego, ale podobna preferencja kolorystyczna, być może wrodzona, dotycząca różnych pokarmów była już w przeszłości obserwowana również u innych gatunków ptaków.

Okazało się też, że młode kakadu są bardziej konformistyczne: miały skłonność do wybierania tego koloru migdała, który był najczęściej wybierany przez inne ptaki w ich otoczeniu. Prawdopodobnie pozwala im to unikać ryzyka związanego z próbowaniem niewłaściwego pokarmu. Dorosłe osobniki bardziej polegały zaś na własnych doświadczeniach niż na tym, co robią inne ptaki w grupie.

Zaobserwowano też międzygrupowe różnice w technikach łuskania migdałów, co wskazuje na odmienności kulturowe pomiędzy stadami.

„Nasze badanie pokazuje, jak uczenie się społeczne pozwala miejskim kakadu szybko przyswajać nowe źródła pożywienia, co może być częścią sekretu ich sukcesu w obszarach miejskich” – piszą autorzy badania.

Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.