Warto wzbudzać aktywność ośrodka nagrody. Dla układu odpornościowego
|
|
W przyrodzie kolor wściekle żółty bywa stosowany ku przestrodze (patrz: liściołaz żółty) czy jako kamuflaż (patrz: modliszka storczykowa). W Pulsarze natomiast – to sygnał końca embarga, które prestiżowe czasopisma naukowe nakładają na publikowane przez badaczy artykuły. Tekst z żółtym oznaczeniem dotyczy więc doniesienia, które zostało upublicznione dosłownie przed chwilą. |
Dowody na istnienie bezpośredniej ścieżki łączącej układ nagrody z układem odpornościowym pochodziły dotychczas głównie z eksperymentów na gryzoniach. Aby sprawdzić, czy podobny mechanizm funkcjonuje u ludzi, zespół izraelskich naukowców przeprowadził badanie z udziałem 85 zdrowych ochotników. Wykorzystano w nim technikę neurofeedbacku opartego na funkcjonalnym rezonansie magnetycznym (fMRI), trenując uczestników w kontrolowaniu aktywności konkretnych obszarów mózgu.
Celem tych działań było pole brzuszne nakrywki (VTA) – struktura kluczowa dla procesów motywacyjnych i oczekiwania na nagrodę. Uczestnicy, widząc na ekranie wskaźniki swojej aktywności mózgowej w czasie rzeczywistym, uczyli się stosować strategie mentalne, które najskuteczniej pobudzały właśnie ten obszar. Po zakończeniu cyklu treningowego wszystkim badanym podano szczepionkę przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B, a po pewnym czasie monitorowano poziom przeciwciał we krwi.
Sięgnij do źródeł
Badania naukowe: Upregulation of reward mesolimbic activity and immune response to vaccination: a randomized controlled trial
Ujawniła się wyraźna zależność: im skuteczniej dany ochotnik pobudzał obszar VTA podczas ćwiczeń, tym silniejszą odpowiedź odpornościową wytwarzał jego organizm po szczepieniu. Gdy badacze przeanalizowali, o czym dokładnie myśleli uczestnicy eksperymentu, okazało się, że sukcesu nie gwarantowało samo odczuwanie przyjemności. Najlepsze efekty fizjologiczne przynosiły strategie budzące pozytywne oczekiwanie czy ekscytację nadchodzącymi zdarzeniami – np. przywoływanie obrazów udanych podróży z nastawieniem na przeżywanie podobnych emocji w przyszłości. Sugeruje to, że opisany mechanizm może stanowić neurobiologiczny fundament efektu placebo, w którym wiara w skuteczność leczenia przekłada się na rzeczywistą poprawę parametrów zdrowotnych.
Autorzy publikacji zachowują jednak ostrożność w generalizowaniu tych wniosków. Chcieli bowiem wyjaśnić, jak mózg „rozmawia” z układem odpornościowym, a nie przetestować gotową terapię kliniczną. Ponadto eksperyment nie obejmował klasycznej grupy placebo (wszyscy otrzymali prawdziwą szczepionkę), a jedynie manipulację neurofeedbackiem. Mimo tych ograniczeń odkrycie wskazuje na potencjał „siły umysłu” jako nieinwazyjnego wsparcia dla tradycyjnych terapii immunologicznych.
Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.