Mikroglej: specjalista do spraw ukrywania dziecięcych wspomnień

|Z ostatniej chwili

W przyrodzie kolor wściekle żółty bywa stosowany ku przestrodze (patrz: liściołaz żółty) czy jako kamuflaż (patrz: modliszka storczykowa). W Pulsarze natomiast – to sygnał końca embarga, które prestiżowe czasopisma naukowe nakładają na publikowane przez badaczy artykuły. Tekst z żółtym oznaczeniem dotyczy więc doniesienia, które zostało upublicznione dosłownie przed chwilą.

Mózg niemowlęcia rozwija się intensywnie. Tworzą się nowe połączenia synaptyczne, ale później wiele z nich jest usuwanych, by ustabilizować sieć neuronalną. Z tego powodu w okresie niemowlęcym szybko tracimy dostęp do wspomnień epizodycznych, czyli tych umiejscowionych konkretnie w danym miejscu i czasie. Podobnie dzieje się u myszy, dlatego naukowcy z Trinity College Dublin wykorzystali te zwierzęta jako model. Swoje badania opisują w „PLOS Biology”.

Najpierw młode gryzonie uczono strachu przed konkretną komorą. Zwierzęta umieszczano w niej i poddawano kilku krótkim, nieprzyjemnym impulsom elektrycznym przez kratowaną podłogę. Strach mierzono przez obserwację reakcji zamrożenia – myszy naturalnie zastygają w bezruchu, wyczuwając zagrożenie. Pamięć o nieprzyjemnych doświadczeniach słabła już po 8 dniach. Naukowcy śledzili także aktywność oznaczonych fluorescencją engramów (śladów pamięci), czyli grupy neuronów aktywnych podczas uczenia. U dorosłych myszy komórki te pozostawały aktywne. U młodych wyłączały się po 5–8 dniach. Badacze zauważyli, że w tym czasie zmienia się struktura mikrogleju: ma więcej wypustek i markerów aktywności. Poziom tych zmian pokrywał się z krzywą zapominania.

Aby potwierdzić potencjalną funkcję mikrogleju w zapominaniu, badacze go „wyciszyli”. Myszy z nieaktywnymi komórkami odpornościowymi mózgu nie zapomniały strachu i po 8 dniach nadal zastygały w bezruchu w komorze. Poza tym engramy u tych zwierząt były większe i łatwiej się aktywowały.

Eksperymenty wskazują, że u dorosłych myszy mikroglej jest stabilniejszy, a pamięć trzyma się tygodniami. U niemowląt komórki te aktywnie „czyszczą” ślady pamięci, usuwając niepotrzebne połączenia neuronowe.

„Zapominanie to cecha, a nie błąd” – skomentował współautor artykułu, neurobiolog Tomás Ryan. „Wydaje się, że mózg odkłada na później jednostki neuronowe przechowujące pamięć, czyli engramy, do przyszłego wykorzystania” – tłumaczy.

Zdaniem naukowca warto byłoby teraz zbadać osoby, u których nie doszło do amnezji niemowlęcej. Ich mózgi mogą pokazać, jak działa kształtowanie się pamięci we wczesnym okresie życia.

Celem takich badań nie jest jednak odzyskiwanie wspomnień z kołyski, lecz zrozumienie, jak mikroglej wpływa na rozwój mózgu i chorób takich jak schizofrenia czy Alzheimer.

Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.