Lactococcus lactis W58

Przetwarza cukry (w tym laktozę) niemal wyłącznie do kwasu mlekowego, nie produkując przy tym gazów fermentacyjnych w takim stopniu jak inne drobnoustroje. Ta właściwość czyni ją niezastąpioną w przemyśle mleczarskim: odpowiada za charakterystyczny smak i teksturę serów, maślanki oraz kiszonek. Produkuje krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe – octan, propionian i maślan – które obniżają pH w okrężnicy i karmią komórki nabłonka jelit. Zwiększa to populacje korzystnych bakterii i jednocześnie ogranicza liczebność potencjalnie szkodliwych. Najlepiej udokumentowane jest jej działanie przeciwzapalne w jelitach. Wpływa także modulująco na układ odpornościowy i wykazuje działanie przeciwdrobnoustrojowe. Ilustracja: pulsar/AI

Ligilactobacillus salivarius W24

Ta bakteria naturalnie zasiedla jamę ustną, przewód pokarmowy i drogi rodne człowieka. Wytwarza kwas mlekowy i produkuje nadtlenek wodoru oraz bakteriocyny – białkowe substancje o działaniu przeciwdrobnoustrojowym. Obniża pH środowiska i bezpośrednio hamuje wzrost patogenów, tworząc korzystniejsze warunki dla pożytecznych mikroorganizmów. Ma udokumentowane korzystne działanie na jamę ustną. Mechanizm tego zjawiska polega na bezpośrednim hamowaniu wzrostu Streptococcus mutans – głównej bakterii próchnicotwórczej. Szczep ten ogranicza też aktywność Aggregatibacter actinomycetemcomitans (patogenu odpowiedzialnego za agresywne zapalenie przyzębia). Dodatkowo obniża poziom Tannerella forsythia – kolejnej bakterii sprzyjającej paradontozie. Ilustracja: pulsar/AI

Lacticaseibacillus casei W56

Należy do grupy pałeczek kwasu mlekowego, które charakteryzują się zdolnością do fermentacji laktozy i wytwarzania kwasu mlekowego jako głównego produktu metabolizmu. Jest szczególnie skuteczna w zapobieganiu biegunce związanej z infekcją Clostridium difficile i biegunką poantybiotykową, przewyższając w tej roli inne szczepy probiotyczne. Badania in vitro wykazały, że szczep ten ma właściwości immunomodulujące, czyli wpływające na odporność. Wynika to z faktu, że może on powodować wzrost lub obniżenie poziomu pewnych ważnych związków zapalnych w organizmie – cytokin. Ilustracja: pulsar/AI

Lactobacillus helveticus Rosell-52

To szczep należący do rodzaju Gram-dodatnich bakterii z rodziny Lactobacillaceae, zaliczanych do bakterii kwasu mlekowego. Jest często wykorzystywany w suplementach diety jako psychobiotyk, czyli substancja wpływająca na zdrowie psychiczne poprzez korzystny wpływ na mikrobiotę jelitową. Dzieje się tak poprzez wpływ na oś podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz regulację cytokin przeciwzapalnych. Może też wpływać na poziom kortyzolu, hormonu stresu. Dobrze przylega do komórek jelitowych i produkuje substancje antybakteryjne, które przyczyniają się do utrzymania równowagi mikrobioty jelitowej. To z kolei może wspomagać procesy trawienne, poprawiać wchłanianie składników odżywczych oraz chronić organizm przed patogennymi mikroorganizmami. Ilustracja: pulsar/AI

Lactiplantibacillus plantarum 299v

To bakteria, której wpływ na zdrowie został udokumentowany w ponad 170 publikacjach naukowych, z których aż 60 stanowią badania kliniczne. Ma niezwykłe zdolności adaptacyjne w trudnych warunkach przewodu pokarmowego człowieka. A także do łączenia się z receptorami mannozowymi komórek nabłonka jelitowego – mechanizm ten umożliwia bakterii skuteczną ochronę jelita przed intruzami oraz sprzyja jej skutecznemu namnażaniu się. Szczep ten może pełnić istotną rolę w poprawie przyswajania substancji odżywczych, co przekłada się na ogólne zdrowie i kondycję naszego organizmu. Ma też zdolność do zmniejszania ryzyka infekcji. Ilustracja: pulsar/AI

Faecalibacterium prausnitzii

Pałeczka, która ma zdolność do produkcji maślanu – kwasu tłuszczowego o krótkim łańcuchu, niezbędnego do ochrony bariery jelitowej i modulowania odpowiedzi immunologicznej. Często określana jako „bakteria przeciwzapalna”, ponieważ może regulować reakcje zapalne w jelicie. Stanowi ok. 5–15 proc. całkowitej populacji bakteryjnej w zdrowym jelicie człowieka. Ilustracja: pulsar/AI

Akkermansia muciniphila

Owalny beztlenowiec będący jedynym z najlepiej poznanych przedstawicieli typu Verrucomicrobia w jelitach człowieka. Stanowi do 5 proc. populacji bakteryjnej, plasując się w czołówce 20 najliczniejszych gatunków. Żyje głównie w jelicie grubym, gdzie odżywia się mucyną – białkiem wchodzącym w skład śluzu jelitowego. Rozkładając ją, bakteria pobudza jednocześnie jej produkcję. Akkermansia muciniphila wzmacnia integralność bariery jelitowej, stymuluje układ odpornościowy i łagodzi stany zapalne. Jej większa liczebność w jelicie sprzyja zdrowiu metabolicznemu oraz poprawia insulinowrażliwość. Ilustracja: pulsar/AI

Lactobacillus rhamnosus

Ma kształt długich pałeczek. Jej głównym atutem jest zdolność do wytwarzania kwasu mlekowego. Ma grubą i wytrzymałą ścianę komórkową, co w połączeniu z innymi właściwościami pomaga jej przylegać do ścian jelita. W 1983 r. amerykańscy naukowcy prof. Sherwood Gorbach oraz prof. Barry Goldin wyizolowali z jelit zdrowego człowieka szczep probiotyczny tej bakterii Lactobacillus rhamnosus GG (LGG). Dziś bakteria ta, szczególnie szczep GG, jest wykorzystywana w przemyśle spożywczym, głównie do fermentacji produktów mlecznych, takich jak jogurty, kefiry i sery. Ilustracja: pulsar/AI

Bifidobacterium longum

To jeden z pierwszych mikrobów zasiedlających jelita niemowlęcia. Jest gatunkiem Gram-dodatniej, nieruchomej bakterii beztlenowej. Ma kształt prostej lub lekko wygiętej pałeczki, często rozwidlonej na końcach (stąd nazwa bifidus, czyli rozdwojony). Może występować pojedynczo, w parach, w krótkich łańcuszkach lub w grupach tworzących układy przypominające litery V i Y. B. longum bierze udział w fermentacji składników pokarmowych, syntezie witamin, a także konkuruje z patogenami o zasoby i przestrzeń w jelitach. Pomaga utrzymywać szczelność bariery jelitowej. Ilustracja: pulsar/AI

Bacteroides thetaiotaomicron

Przedstawiciele Bacteroides to nawet 1/4 populacji drobnoustrojów w jelicie dorosłego człowieka. B. thetaiotaomicron trawi substancje roślinne, których nie rozkładają nasze enzymy jelitowe. Pobudza także angiogenezę, czyli tworzenie nowych naczyń krwionośnych, podczas rozwoju jelit, co zwiększa zdolność człowieka do wchłaniania składników odżywczych. Niedawne badania pokazują również, że może utrzymywać populację wyspecjalizowanych komórek produkujących hormony w jelicie, w tym serotoninę i GLP-1. Ilustracja: pulsar/AI

Roseburia intestinalis

Rodzaj nazwany na cześć Theodora Rosebury’ego, amerykańskiego mikrobiologa, za jego przełomowy wkład w dziedzinę mikrobiomu jamy ustnej. Bakteria wytwarza maślan – krótkołańcuchowy kwas tłuszczowy będący głównym źródłem energii dla komórek wyściełających jelito grube. Ma postać lekko zakrzywionych pałeczek wyposażonych w liczne wici. Jej obecność i aktywność w dużej mierze zależy od ilości spożywanego błonnika, który stanowi dla niej główne źródło pożywienia w procesie fermentacji. Stanowi ok. 2 proc. mikrobioty jelit. Ilustracja: pulsar/AI

Mykrobiotyk Duo Sanprobi Pro-Immune

Sanprobi Błonnik – Gos Forte

Sanprobi Immuno + Witamina D3

Sanprobi Błonnik – Gos

Sanprobi Barrier Forte