Zachowania homoseksualne u naczelnych: kwestia warunków także społecznych
|
|
W przyrodzie kolor wściekle żółty bywa stosowany ku przestrodze (patrz: liściołaz żółty) czy jako kamuflaż (patrz: modliszka storczykowa). W Pulsarze natomiast – to sygnał końca embarga, które prestiżowe czasopisma naukowe nakładają na publikowane przez badaczy artykuły. Tekst z żółtym oznaczeniem dotyczy więc doniesienia, które zostało upublicznione dosłownie przed chwilą. |
Wszystko dzięki, największej jak do tej pory, analizie porównawczej obejmującej 491 gatunków naczelnych. Badaczom udało się udokumentować przypadki SSB u 59 spośród nich, a dla 23 dane były na tyle szczegółowe, by określić częstość takich kontaktów (od 0,003 na godzinę u marmozet zwyczajnych do prawie 2,8 u makaków japońskich).
Z przeprowadzonych analiz wynika, że prawdopodobieństwo wystąpienia SSB rośnie u naczelnych żyjących w bardziej wymagających środowiskach. Sprzyja im suchy klimat, niedobory żywności oraz wysoka presja ze strony drapieżników. Czynniki te nie wywołują jednak SSB bezpośrednio. Działają raczej jak pierwsza kostka domina: wymuszają na zwierzętach określony styl życia, np. łączenie się w większe stada. To z kolei prowadzi do powstania skomplikowanych relacji społecznych, w których trzeba jakoś rozładowywać napięcia. A kontakty homoseksualne pomagają tworzyć sojusze i zarządzać konfliktami o rangę w stadzie bez uciekania się do agresji. Przykładem mogą być rokselany złociste (średniej wielkości małpy żyjące w Chinach), zacieśniające więzi społeczne (również z pomocą SSB), by radzić sobie ze stresem wynikającym z surowego klimatu.
Sięgnij do źródeł
Badania naukowe:
Ecological and social pressures drive same-sex sexual behaviour in non-human primates
Istotną funkcję pełnią tu również biologia i struktura stada. Zachowania te są bowiem częstsze u gatunków żyjących długo, gdyż wiąże się to z większą liczbą interakcji społecznych, jakich doświadcza osobnik. A także u naczelnych charakteryzujących się wyraźnymi różnicami w rozmiarach samców i samic. Takie gatunki żyją w dużych grupach społecznych, charakteryzujących się intensywną rywalizacją i ścisłą hierarchią. SSB mogą więc wspierać tworzenie aliansów oraz pomagać w zarządzaniu porządkiem dominacji, co stabilizuje strukturę grupy. Z kolei gatunki, u których samce i samice są podobnej wielkości, zazwyczaj łączą się w pary lub małe grupy rodzinne.
Autorzy publikacji zastrzegają jednak, że ich wnioski dotyczą wyłącznie naczelnych innych niż ludzie, więc nie powinny być wykorzystywane do wyjaśniania orientacji seksualnej czy tożsamości u człowieka.
Dziękujemy, że jesteś z nami. To jest pierwsza wzmianka na ten temat. Pulsar dostarcza najciekawsze informacje naukowe i przybliża najnowsze badania naukowe. Jeśli korzystasz z publikowanych przez Pulsar materiałów, prosimy o powołanie się na nasz portal. Źródło: www.projektpulsar.pl.